Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Duurzaamheid en orgaandonatie kunnen heel goed bij elkaar horen. Als ik het loodje leg, waarom kunnen mijn nog gezonde organische onderdelen dan niet worden hergebruikt. En zeker als vervanging van organen bij iemand die dan door kan leven. Wie moet daar bezwaar tegen hebben en zich met mijn besluit bemoeien? Heeft mijn familie bezwaar (ouders, kinderen), dan zullen zij mij bij leven moeten uitleggen waarom. En niet achteraf, waar ik niet meer bij ben, ‘voor en over mij’ beslissen.

Aan wie in een god gelooft, die het leven geeft en neemt en beweert dat dit ook voor mij moet gelden, zeg ik altijd, laat mij even met hem praten. Tot op heden durft hij dit gesprek blijkbaar niet aan. De paradox is bizar genoeg, dat nu juist in hun geloofsvisie die ultieme vrijheid tot zelfbeschikking en mijn redeneringen en oordelen dienaangaande van hem afkomtig zouden zijn. Anders gezegd: ik doe nu juist wat hij mij heeft ingegeven of meegegeven.

De gouden leefregel is: doe een ander niet aan, wat jij zelf niet wil worden aangedaan. Als ik mijn organen wil doneren, doe ik niemand kwaad. Integendeel. Als ik iets op aarde het mijne mag noemen, zijn het toch wel mijn eigen lijf en leden. Ik zou de Tweede en Eerste Kamer willen uitnodigen hierover een wet uit te vaardigen. Een mens is eigendom van zichzelf. Daar moet je in eerste en hoogste instantie van afblijven.

Interessante artikelen

Als we het hebben over eeuwigheid bedoelen we in eerste instantie een heel lange tijd. Veel langer dan de duur van het bestaan van een mens. Voor zover wij weten bestaat niets voor de eeuwigheid. Alle


 

Nieuwe onthullngen leggen nu weer o.a. in Duitsland duizenden gevallen van kindermisbruik bloot door priesters en en andere kerkelijke ambtsdragers gedurende tientalllen jaren. Het speelt zich in n


Het begrip van de vrije wil houdt filosofen al eeuwenlang en wetenschappers als psychologen en neurologen al 100 jaar of daaromtrent bezig. Het onderwerp is nauw verbonden met fenomenen als bewustzijn