Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

De Correspondent heeft deze week een huiveringwekkend artikel over de schier onontwarbare knoop van vechtende partijen in Syrië. Het is alsof je kijkt naar een wriemelende hoop insecten van diverse soorten, met een wapen in de poten van de meest fanatieke insecten. Welke hoop ook nog eens vanuit de lucht door vliegen wordt gebombardeerd.

De VN is een machteloze groep van oplossingszoekers, die deels zelf tot de vechtende partijen behoren. Het is om diep en diep mistroostig van te worden.

Dat constateren is niet zo lastig. Het vinden van oplossingen lijkt schier onmogelijk. Mochten Assad en zijn regering winnend uit de strijd komen, dan moeten we zo goed als zeker aanvaarden dat hij het land nog de nodige jaren met geweld moet opschonen en daarna keihard onderdrukken. Anders laait het vuur zonder twijfel weer op. En is het niet daar dan wel elders waarheen ook de terroristen of vrijheidsstrijders zullen uitwijken. Daarbij komt dat alle geweld tot een enorme wrok leidt met alle revanchegedachten van dien.

Is dan alleen de tijd een oplossingsweg? Uitwoeden heet dit. Of misschien deze. Syriers moeten 30 tot 40 jaar lang geen kinderen meer maken. Dan is er in ieder geval geen sprake meer van onschuldige slachtoffers. Kortom de vele oorlogshaarden sterven uit door dit generatiegat. De slogan wordt dan: Gaat heen en krimpt in.

Interessante artikelen

Laten nu uitgerekend de vijf permanente leden van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties de grootste wapenfabrikanten en -leveranciers van de wereld zijn: China, Rusland, Verenigde Staten, Verenig


 

Een jonge vrouw is door haar ex doodgeschoten. Zij deed aangifte. Tot twee keer toe. De politie legde haar roep om hulp op de stapel ‘misschien te behandelen als we eraan toekomen.’ Onmiddellijke a