Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

De Armeens-Nederlandse kinderen mogen blijven. Als je de kwestie los van alle gedoe zou beoordelen, is dit niet meer dan terecht. Maar ik mag aannemen dat de moeder die vijf rechterlijke uitspraken naast zich neerlegde zich hier niet meer mag vertonen. Zij heeft onze rechtsstaat afgewezen.

Nu wordt achteraf geroepen dat het allemaal zolang niet had mogen duren. Dat getuigt van grof onvermogen van onze leiders. Een gotspe. Toen na twee beroepsmogelijkheden de moeder alsnog weer in verzet kwam, had de staatssecretaris kunnen redeneren dat dit allemaal te lang zou gaan duren, met alle gevolgen voor de kinderen. Al tijden roept men in Den Haag dat die procedures korter moeten. Maar dan bedoelt men volgens mij nu vooral op de procedure om te komen tot verkorting van dit soort procedures.

Neem een ferm besluit. Asielprocedures moeten binnen zes maanden zijn afgerond en vooral wat betreft de uitkomst ook worden uitgevoerd. Dat kan niet is één van de verweren. De zaken liggen te ingewikkeld. Soms ontbreken papieren, soms liegen de aanvragers, soms spreken ze de taal niet of zijn ze ziek of hebben we ambtenaren tekort om het vele werk uit voeren, tenzij we vluchtelingen hiervoor opleiden. Of afgewezenen gaan gewoonweg niet. Kortom er is een scala aan belemmeringen.

Hoe die te omzeilen of te slechten? Heel eenvoudig: zonder papieren kom je niet binnen, tenzij je aantoonbaar uit een oorlogsgebied komt? Als je blijkt te hebben gelogen, kom je nooit meer binnen. Als je de taal niet spreekt en ook geen Engels of Duits dan maak je geen kans, tenzij je uit een oorlogsgebied komt. Als je niet te ziek was om hierheen te reizen, ben je dit ook niet te ziek om weer terug te reizen.

Dit klinkt allemaal hard. Kan zijn, maar anders is het einde letterlijk zoek. Ook volwassenen, die hier al jaren rondzwerven en procedures beginnen, kun je niet meer terugsturen. Wat is anders het verschil tussen volwassenen en kinderen? Slechts de leeftijd? Die kan soms bij gebrek aan papieren niet worden vastgesteld en in geval die papieren er wel zijn hoeven die niet te kloppen. In menig land is de geboorte-administratie of -registratie niet op orde. En wat doen we met mensen uit oorlogsgebieden die tien jaar of langer oorlogszone zijn. Yemen binnenkort bijvoorbeeld. Irak is het ook al en Syrië volgt binnenkort, want het Soenniten-Sji’ietenprobleem is nog verre van opgelost.. Een terugkeerregeling wordt dan ook ondoenlijk na zo’n lange tijd.

En vluchtelingen, van welke signatuur ook, voor jaren en jaren in de regio opvangen, legt het probleem op andermans bord. Ook dat is niet humaan en duurzaam.

Onze regering kan verder nu al inschatten dat er klimaatvluchtelingen komen. Dat verergert de situatie. Honger krijgt dan aanvulling met dorst, koude, hitte en opeenhopingen. Als de aarde grotendeels onleefbaar wordt, valt er niemand meer terug te sturen. Niemand is dan meer vluchteling. Iedereen is dan tot blijven veroordeeld. Ben ik zwartgallig? Welnee. Van 7 miljard mensen doorgroeien naar 10 miljard is nu al niet wijs. We zullen een terugkeer zien van het nomadische leven. Eindeloze trektochten. Vluchtelingenfiles naast vakantiegangersfiles. Met als internationaal volkslied ‘Vluchten kan niet meer.’

Interessante artikelen

Er zullen niet veel landen zijn waar een minister van Buitenlandse Zaken sneuvelt door een leugen of eigenlijk twee van de aard waardoor Halbe Zijlstra nu ten onder ging. Dat pleit voor het Nederlands


Organisaties, of het nu overheidsdiensten zijn of bedrijven, houden van eenrichtingsverkeer. Hun houding is als die van bewoners van een huis met eenzijdige ramen. Zij willen graag naar buiten kijken