Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Trouw en Nieuwsuur verdienen comlimenten voor hun zoekwerk naar de hulpgoederen voor Syrische, zogenaamde gematigde groeperingen. Terwijl in Nederland in diverse sectoren dringend behoefte is aan meer geld,zijn tientallen miljoenen besteed aan uniformen en pick-up auto’s voor Syrische strijders.

Het zijn zogenaamd strijders aan de ‘goede’ kant van het conflict, want dat impliceert het gebruik van het woord gematigd. Hoe je dit kunt vaststellen in een land dat in totale chaos verkeert, mag een raadsel zijn. Een korte, duidelijke en overtuigende uitleg geeft Buitenlandse Zaken niet. De transacties zijn tot staatsgeheim verklaard. Zo is de grondwettelijke rol om de regeringsdaden te controleren aan het parlement ontnomen. Dit gebeurt met de intentie niet om openlijk uitleg te geven over dit beleid. Integen, het wil verhullen. De Kamerleden zijn buitenspel gezet. Aangezien zo’n geheimverklaring niet door een ambtenaar uit Krimpen a/d IJjssel kan worden vastgesteld, betekent dit niets meer of minder dan dat Rutte de feitelijke redenen en situatie kent. Het moet in kleine topkring besproken zijn. De ontvangende groeperingen begaan kennen standrechteljke executies, martelpraktijken, verkrachtingen en hebben een allesbehalve onbevooroordeelde en vrije rechtspraak. Alles waar Nederland van gruwt en in international verband tegen strijdt, valt blijkbaar onder het woord gematigd. Zo herdefinieert onze regering de betekenis van Nederlandse woorden en begrippen. Leraren, journalisten en voorlichters zouden hiertegen massaal in opstand moeten komen.

Interessante artikelen

De Troonrede bleek een goednieuwslezing. Samengevat: het gaat goed met Nederland. En het kan nog beter. Daar gaan we ook aan werken. Ofte wel behoorlijke financiële investeringen in sectoren die achte


Als Plutonen langs de aarde scheren, zouden ze van de ene verbazing in de andere vallen. Afgezien van bergen, ijsvlaktes en veel water zouden zij immaterieel het volgende aantreffen en rapporteren. “E


Niet alle landen ondertekenden de verklaring van de universele rechten van de mens uit 1948. De Islamitische landen stelden in later jaren hun eigen verklaring op waarbij die rechten onderhevig waren