Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Mensen met een kantoor of managersbaan beginnen steeds meer op seizoensarbeiders te lijken. Hierdoor ontstaat een concentratie van activiteiten in vollopende werkmaanden en een terecht gevoel van drukte en stress. We doen het onszelf aan. Vorige week fileerde ik het werkjaar in slaap-, werk- en vrijetijdsuren. De vrije uren per jaar bedragen circa 2x zoveel als de werkuren. Vreemd genoeg verzucht iedereen dat hij of zij het zo druk heeft, terwijl de eigen keuzes dit vooral bepalen. Hierbij komt nog dat de verdeling van werk over het jaar ook voor pressie zorgt. Dit gaat als volgt.

De eerste twee weken van het jaar zijn rommelig als het om pure productie gaat. Nieuwjaarsrecepties en een kleine doorloop van de kerstvakantie in de eerste weekjaar zorgen voor gebroken startweken en afwezigheid van collega’s die nodig zijn voor allerhande overleg. Dat wordt in de maanden daarna ingehaald, maar de krokusvakantie laat weer veel collega’s afwezig zijn. En er zijn ook nog de notoire wintersportweken in februari/maart. En nog niet zijn die voorbij of er komt een serie christelijke feestdagenabsenties aan.

Al met al zijn februari, maart, april en mei vier maanden waarin veel werk samenbalt. Juni begint al gebroken te worden door vakantiegangers: die collega’s die niet afhankelijk zijn van kindervakanties. Juli en augustus zijn de notoire verlofmaanden. Dus wat zien we? Seminars, cursussen, congressen, beurzen, reguliere vergaderingen, officiële gebeurtenissen, persconferenties etc. worden niet in deze periode gepland. Ze ballen samen in die vier maanden met omzeiling van Paasverlof, Pinksterverlof en een lang weekeinde Hemelvaart.

Als dat zomerreces voorbij is, plant iedereen september barstensvol, maar ook oktober en november, gevolgd door een warrige december, waarin voor de kerst nog net even…enz. Drieëneenhalve maand doorkleunen, behalve de herfstvakantie welteverstaan. De laatste twee weken van december zijn weer tamelijk productieloos, hoe gezellig ook. Bovendien zit iedereen af te ronden en zijn knopen te tellen.

Twee periodes van respectievelijk vier maanden en drieëneenhalve maand staan bol. Natuurlijk soms is het heerlijk als vergaderingen, congressen en collega’s even geen beroep op u doen, maar wat gedaan moet worden komt dubbel terug in die clusterperiodes. Zij vormen twee pieken en werkbergetappes.

Overigens heeft dit ook steeds meer invloed op andersoortige arbeid dan kantoorwerk. Leveranciers, vervoersbedrijven, vrijetijdsbedrijven kennen zo hun eigen afgeleide clusters. Het is allemaal ook goed te volgen via gas en stroomverbruik.

Een doorzetting van de multiculturele samenleving levert zijn eigen, verhogende onderbrekingsbijdrage door de vieringsdagen van Islamieten en Joden, die niet synchroon  lopen met de christelijke feestdagen.

Conclusies. De piekperiodes zorgen voor stress, oververmoeidheid en irritatie en doen het ziekteverlof toenemen. En let op: mensen zijn nooit ziek tijdens vakanties. Niet in tijdverlies althans. Frappant is nog, hoe druk we het ook hebben, als de kinderen vakantie hebben, hebben veel ouders altijd wel tijd om vakantie te nemen. Daarop wordt het werk immers ook al gepland en in die andere weken ervoor en erna gepropt.

Zo bekeken zijn we allemaal met 1760 werkuren per jaar op in totaal 8760 werkuren parttimers (zie de vorige aflevering) en door al deze verloftijden en onderbroken werkperiodes flexwerkers. Daar komt voor veel beroepen het moderne werken nog overheen, waarin we die acht uur thuis natuurlijk ook niet aan één stuk uitvoeren, maar over 12 of meer uren verdelen en verbrokkelen. Gelukkig zijn we bereikbaar, want we zijn uitgerust als een wandelend ontvangststation met allerhande zend- en ontvangstapparatuur. Die uitrusting zorgt ervoor dat we eigenlijk nooit meer uitgerust raken. Daar zal onherroepelijk verzet tegenkomen.

De wet van Warner gaat gelden: alles verkeert ooit in zijn tegendeel. Die voortdurende bereikbaarheid middels die apparaten en de pressie die daar van uit gaat, zal er voor zorgen dat we steeds minder echt bereikbaar (willen) zijn. Wedden?

Interessante artikelen

Communicatoren heten experts te zijn als het gaat om communicatie. Kennis, houding, gedrag zijn de sleutelcomponenten. Noord-Korea uit zich verbaal, toont een houding en laat overduidelijk gedrag zien


Alles verkeert in zijn tegendeel is mijn theorie betreffende een wetmatigheid. De natuur kent actie-reactie. Zet iets onder spanning en er volgt tegendruk. Blijven beide krachten in balans, dan ontsta


Een groep supporters eist het vertrek van het bestuur na in hun ogen weer een pover resultaat. Zij hebben alle werkelijkheidszin verloren. het zal de harde kern wel zijn en anders de onsportieve kern.