Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Het is voor mij een trieste constatering, maar geld heeft de sportiviteit vermoord. We zagen de voorbodes al. De eerste concrete voorbeelden zijn minstens drie decennia oud. Ik ben geneigd de lawine aan affaires te kenschetsen als een definitieve cultuuromslag op ethisch (sport)gebied. Is er een verbinding met ons vakgebied van de communicatie? Ik zie er minstens twee. Het begrip sporthelden, want zo betitelen we tegenwoordig onze topsporters, is definitief bezoedeld. Wat betreft reputatie en imago behoren ze niet langer tot de beschaafde wereld. Misschien dat de 'schone' sporters erdoor in aanzien stijgen. Het zou hun gegund zijn. De tweede verbinding is: wat moet ik nog met uitspraken van (achteraf gefoemeld hebbende) spuitende sporters en hun coaches? Wat moet ik met liegende zenders?

Een aantal constateringen. Afgezien van de nare smaak rond de sport zetten de in deze contreien foute artsen de medische wereld voor esculAAP? Zijn zij op hun beurt de voorbode van een tweedeling, met aan de ene kant medici die genezing en gezondheid hoog in het vaandel hebben staan en een gans andere groep artsen wier beroep beter kan worden omschreven als dokteren? Dat wordt dan nog wat met euthanasie.

De opengebroken dopingpuist in de wielrennerij toont ook de schuld en schaamte van superfans en ordinaire toeschouwers, want wat kan alom worden beluisterd: "Eigenlijk wisten we het al jaren?" Wij slikken dus ook. Journalisten, tv- en radioprogrammamakers en –commentatoren en het lezende en kijkende publiek keken naar een werkelijkheid die onontwarbaar samenviel met de schijn. En de profs verdienden daar dik aan.

Ik geloof dat Michael Boogerd een aardig mens is. Hij komt nu uit de epokast. Wie met pek omgaat wordt ermee besmet. Daar komt zijn verweer op neer. Je doet mee of je vindt jezelf bij de eerste bergetappe terug in de achterhoede en bij de tweede in een bloedeloze veegbus zonder ijskastje. We begrijpen het ook nog, Michael. Wij, modale doorgaans eerlijke zwoegers, kennen de wereld en onze pappenheimers. Die kennis verweekt ons oordeel. Komt dit begrip uit eigen objectieve afweging of uit ervaringen in de eigen omgeving? Maar! je hebt wel 15 jaar onafgebroken en tientallen malen herhaald gelogen.Leg niet mij, maar je kinderen maar uit waarom je het deed. En vraag je af of je hun tegen hun tijd hetzelfde gedrag adviseert. Overigens hetzelfde geldt voor zovelen van je collegarenners. Verdorie, ook dat begrijpen we. Je liegt mee of je ligt eruit.Sportheld wordt je alleen als je liegt en bedriegt?!

Je hebt echter je ziel verkocht aan de geldduivel, want maak mij maar duidelijk, dat het laaghangende geldfruit niet de hoofdreden is, dat je je hebt overgegeven aan de verboden vruchten. Net zo als Rasmussen en al die anderen. Deze renner heeft ook nog eens de schaamteloosheid om de nodige miljoenen schadevergoeding te vragen, omdat zijn 'ontslag' ongegrond was. De leiding wist ervan. Zijn slotsom is blijkbaar: medeweters moeten gedogen en ingrijpen is hypocriet. En hij valt nog weer in het niet bij Armstrong, de meest doortrapte fietser, meervoudig wereldkampioen vernachelen.

Vele sporten zijn een geldcompetitie geworden. Het is vrijwel onmogelijk geworden, dat een eredivisieclub in het profvoetbal bovenaan eindigt, laat staan een Europese cup haalt zonder dat het budget 10 keer over de kop gaat. Sorry, rechterrijtje-bewoners. Er zijn drie of vier clubs die menen het monopolie te moeten hebben op de top. het erge is dat ze daarin worden gesteumd door klakkeloze mediajournalisten. Sportiviteit, objectiviteit levert immers veel minder op. FC Barcelona scoort elk jaar hoog en heeft tevens de grootste clubschuld in de EU. Ik zou wel eens een trendvoorspeller hierover willen horen. Russische en Zuid-Oosteuropese miljardairs kopen zich in eigen en andermans land naar topposities van clubs. Vitesse is het bewijs dat op de penaltystip ligt.

Over goksyndicaten en hun wedstrijdbeïnvloeding hoeven we het niet eens te hebben. Er zijn betere en minder goede autocoureurs, maar een b-wagen (lees: minder budget) wint geen formule 1-races. Nog wel eens een oostduitse zwemster uit de 70-iger jaren geïnterviewd? Voorzichtig klinken geluiden op dat we moeten vrezen dat er nog veel meer sporten besmet zijn. Maar de open en eerlijke momenten zetten ook al aan het denken. Federer die een miljoen euro startgeld kreeg voor deelname aan het ABN-AMRO-toernooi in Rotterdam. Startgeld. Nog niet eens prijs- of prestatiegeld. En die sponsorende bank is een staatsbedrijf??!! Neem me niet kwalijk, maar wat moet ik dan met moderne vakontwikkelingen, waarbij experts op vakconferenties zeggen dat het merkdenken een nieuwe koers is ingeslagen: het gaat nu vooral om de authentieke identiteitskenmerken. Kortom, je bent wie je bent en wat je laat zien. Of, zoals men het vroeger karakteriseerde: men herkent een mens aan zijn daden. Nou, daar hoef je geen campagne voor uit de portemonnee te trekken. Dat ervaren doelgroepen zo wel. Iedere communicatiedeskundige die adviseert het zo te spelen minacht de stakeholders-klanten.

Voor mij is de realiteit, dat sport en geld niet samengaan, omdat sportiviteit verloren gaat. Het verlies van het besef van wat sportiviteit inhoudt en vertegenwoordigt is een dreun voor de beschaving. Wat acht ik sportief? De keeper die de scheidsrechter corrigeert en aangeeft dat de bal wel over de doellijn was, omdat hij simpelweg niet wil winnen door bedrog. Eer is verdrongen door euro's. Geen citotoets die daar een vraag over heeft. Reputatie wordt het saldo van goed en kwaad, van een koele rekensom aan het eind van de rit. Communicatoren leveren zich zo over aan keiharde winstberekening. Fair play fossiliseert, unfair pay overleeft in de natuurlijke selectie.

 

Interessante artikelen

 In pakweg een halve eeuw verschuiven de accenten in het management zeven keer. De benaming die hoort bij de genealogie van managementvormen staat op de x-as. Op de y-as geef ik de belangrijkste bewee


Het kapitalisme is een stelsel, waarbij de productiemiddelen in handen zijn van particulieren. Die productiemiddelen vormen het kapitaal (en de rijkdom) van de bezitters. Om te kunnen produceren moete