Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Mijn eigen visie op de multiculturele samenleving luidt als volgt: we hebben al een multiculturele samenleving. Die heet aarde en dat geeft al problemen genoeg zoals we elke dag uit het negatieve wereldnieuws kunnen vernemen. Die problemen hoeven we niet allemaal in Nederland te verzamelen. Ben ik nu links, rechts, christelijk of onchristelijk, liberaal of conservatief. Of in alle eenvoud: realist.

Maar realisme is leven met de toestand zoals die is. Dat houdt een zekere stilstand in. Wat is, is en ik denk niet verder. We doen het met wat we hebben. Idealisme streeft naar verbeteringen; de betere wereld, afstand nemen van de oude gebreken. Maar dat houdt vaak in afstand nemen van het bestaande en inruilen voor iets nieuws, waarmee we nog geen ervaring hebben. Voorzichtigheid, de hang naar zekerheid, de wat- ik –heb- weet- ik, wat- er- komt,- moet- ik- nog- maar zien –houding kennen we uit de psychologie als een sterke leidraad. In de pyramide van Maslov komt veiligheid en geborgenheid voor zelfrealisatie. De oudere generatie kiest eerder voor realisme, de jongere voor idealisme. De nieuwelingen willen met hun net verworven identificatie, zelfconceptualisme en analysevermogen een nieuwe wereld scheppen: hun wereld. Voegen zij zich naar de bestaande wereld dan zijn zij primair tot onderdanigheid bereid. De jeugdige libido, het testosteron-intellect wil eigen baas zijn. In de moderne tijd zijn de lagen van die Maslov-pyramide heel dun geworden en diffuus. Willen die moderne nieuwelingen het zelf voor het vertellen krijgen, dan moet er een kleine revolutie plaatsen. Het gezel-leerling model draait om en wordt het leerling-gezel model, dat wil zeggen in toenemende mate zijn jeugdige beroepsgeneraties slimmer (let op; niet wijzer) dan de senioren als het gaat om omgang met techniek en immatierële producties. Dat zijn niet de revoluties zoals we die kennen met moord en doodslag. Zoals het communisme dat de tsarenheerschappij zat is. Of de Franse revolutie die het ancien regime uitkotst. Maar wie echt kijkt, ziet dat Stalin erger is dan de tsaren en Robbespierre zo rechts dacht als zijn voorgangers niet dorsten. Nieuwe revolutionaire leiders botten bijna onvermijdelijk uit in potentatisme. Anders valt de veroverde macht terug naar het conservatisme van daarvoor. Iets dat we bij herhaling kunnen constateren. Revoluties draaien door totdat ze weer zijn belang op hun beginpunt.

De moderne maatschappij geeft de ‘revolutionaire’ middelen eigener beweging in handen van de nieuwe opponenten.

In NRCHandelsblad d.d 21 mei jl. luidt de eerste zin van de column van Louise Fresco, hoogleraar aan de UvA, bestuurder (want lid Raad van Commissarissen Rabobank) en schrijfster , “Er is geen groter moreel probleem in de EU dan de kwestie van vluchtelingen.” Zij stelt verder: “Hoe moet Europa omgaan met de honderdduizenden die zich aan de grillige zuidelijke grenzen verdringen. …: Er is geen draagvlak in Europa voor het opnemen van meer vluchtelingen, niet in Italië, Spanje en Malta, die aan het einde van hun krachten zijn, en niet in Noord-Europa waar alleen nog een paar actievoerder en een paar politiek correcte intellectuelen voorzichtig opperen dat er iets gedaan moet worden, liefst ergens ver weg. “

De column ademt begrip, vraagt om barmhartigheid en wijst op de gestage verbetering van de situatie over de wereld. De basis voor Fresco’s pleidooi is: het gaat beter in de wereld, ook in die armoedelanden, de vluchtstromen zijn tijdelijk en dergelijke stromen houden de samenleving ook nog eens vitaal en zorgen voor vernieuwing. Ook historisch zien we dit terug. Europa moet zich niet opstellen als een perfect zwarte doos, omdat afgeslotenheid altijd lijdt tot een implosie van kwaliteit.

Zij heeft gelijk. Het vermengen van cultuur is net zoals het mengen van DNA. Blijven generaties teveel hangen in eigen familie, dan ontstaat er incest. Immigratie, nieuwkomers zorgen voor een culturele anti-incestvermenging (mijn woorden, aw). Probleem is echter dat de positieve effecten pas komen, nadat de huidige dominante generatie er niet meer is. Zij is er niet meer, wanneer de vruchten worden geplukt. Vooralsnog vrezen zij infectie in hun actuele boomgaard.

Fresco’s oplossing is grootschalig investeren in vrede en veiligheid in conflictgebieden en het versterken van de economische groei in die vluchtregio’s. Over enkele decennia zullen dan de positieve effecten voor een afname of zelfs stop zorgen van de huidige vraagstukken. De mens is echter een kind van zijn tijd. Hij of zij leeft nu en die claim op maximale persoonlijke bevoorrechting klinkt luider op dan ooit. Dat is één van de schaduwzijden van het individualisme en van het moderne egotisme. Daarom hebben we fraudeurs, zelfverrijkers en onbetrouwbare, geldzuchtige bankiers. Is de hele mensheid dan zo? Nee, behalve als mensen aan de top komen. Daarom willen we geen monopolies. Daarom hebben we controlerende accountants nodig, die vervolgens zelf weer in de fout gaan. Of juristen. Of artsen. Of priesters. Of vrouwenhandelaren. Of …..De meeste mensen zijn conservatief en willen de dingen houden zoals ze zijn. Dan kennen ze tenminste de boosdoeners. Ze hebben geen geloof dat morgen de mensen anders en beter zullen zijn. Met alle respect, mevrouw Fresco, dat zijn geen onderbuikgevoelens. Die houding berust op eeuwenlange, historische ervaring. Die wetenschap zit niet in de buik, die zit tussen de oren, terwijl de ogen elke dag zien dat het nog steeds zo werkt. Het is als het ware DNA-kennis.

Wellicht bent u een idealist. Ik plak niet graag etiketten op andere mensen. Ik ben realist en heb als idealisme een rationalistische aanpak van de werkelijkheid. Daar komt geen buik aan te pas.

Interessante artikelen

Velen in parlement en volk verwerpen de afschaffing van de dividendbelasting voor Shell en Unilever. Wat nu als we (de Staat) voor dit bedrag hun aandelen kopen en de regering die aandelen in de staat


Niet alle landen ondertekenden de verklaring van de universele rechten van de mens uit 1948. De Islamitische landen stelden in later jaren hun eigen verklaring op waarbij die rechten onderhevig waren


De inkt van het BBB-compromis was nog niet droog of de niet geselecteerde gemeentes lieten via raadsleden, wethouders of burgemeesters al weten de gedachte oplossing onwerkbaar te vinden. Blijkt hieru