Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

ISIS-strijders willen een orthodox kalifaat stichten. Zij zijn wars van modernismen en willen terug naar een land waar de oerregels van de islam gelden. Ik bespreek eerst de oorzaak c.q. de oorsprong van hun ideologie, dan de gevolgen en vervolgens de uiteindelijke onmogelijkheid tot slagen. Die onmogelijkheid is ook een feit, dat volgt uit een natuurwet.

Toen Mohammed stervende was (het jaar 632) – vermoedelijk vanwege hersenvliesontsteking - kwam hij er niet goed toe een opvolger te benoemen. Traditiegetrouw had dit de oudste zoon of in ieder geval één van zijn zonen kunnen zijn. Die waren er niet. Het leek erop, dat hij een voorkeur kenbaar maakte voor zijn schoonzoon Ali. Zijn favoriete vrouw Aïsha wist het zo te plooien dat haar vader Abu Kadr naar de macht greep en kalief werd. In het Arabisch staat kalief als woord voor opvolger van Mohammed. Zo ontstonden er twee partijen. De aanhangers van Ali, de sji’ieten (shia = volgers van Ali) en de aanhangers van de Abu Kadr – dynastie, die we kennen als de soennieten. De partijstrijd duurt tot op de dag van vandaag voort. Later zou Ali alsnog opvolgen, maar hij werd vermoord en zijn zoon Hussein verloor het leven in de slag bij Karbala tegen de soennieten. Dat dichtte de kloof niet. Een eeuwige strijd brandde los.

 

De grote prestatie van Mohammed was, dat hij als ontvanger van de openbaring van Allah via de engel Gabriël, als profeet en stichter van de islam, de Arabische stammen wist te verenigen met als laatste de aristocratie in Mekka, die niets moest hebben van het egalitarisme – ieder mens is gelijk - dat Mohammed predikte. Stammen kennen we van oudsher. Kleine gemeenschappen waar het stamverband vooral ook een gevolg was van onderlinge genetische verwantschap. Men trouwde zogezegd binnen de familie. Een huwelijk met iemand van een andere stam werd beschouwd als trouwen met de vijand. Die stammen streefden naar macht over het gebied voor voedsel en water. Zij achten zich ook als superieur aan andere leefgemeenschappen. Zie hier de giftige cocktail van macht en superioriteitsgevoel. Op veel plaatsen in de wereld zien we die stammenstrijd nog steeds voortwoekeren. Vooral Afrika is er vol van.

 

In Arabische staten was dit niet anders, totdat Mohammed, zoals gezegd, voor vereniging zorgde, die onmiddellijk verloren ging door de splitsing vanwege de erfopvolging. Vereniging van stammen zou gaandeweg overgaan in grotere gemeenschappen juist door huwelijksallianties terwille van overleving en behoud van macht. We zien dit ook in optima forma terug in Europa, waar koningshuizen veelal aan elkaar geparenteerd zijn en samenwerking werd bezegeld met trouwerijen. Het is een verschijnsel dat zich overal in de wereld voordeed.

Inmiddels strijden de soennieten en sji’ieten al 14 eeuwen tegen elkaar, waarbij bloedvergieten voor verversing van wraakzucht zorgt en alleen dictatoriale macht middels onderdrukking voor een afgedwongen, dus kwetsbare en tijdelijke schijneenheid kan zorgen. ISIS wil naar een kalifaat in oervorm, hetgeen onherroepelijk vereist dat zij alle geloofsstammen - er zijn er meer -  onder één partijnoemer brengen (alsnog vereniging dus, zij het kwaadschiks)) of de andere partij uitroeien (een soort religieuze genocide). Het navrante is, dat de beide kampen geen verschil van mening hebben over de waarde en rol van Mohammed en ook niet over hun ene god Allah. Het is dus geen geloofsstrijd tussen godsdiensten maar een partijgevecht binnen een godsdienst.

Het ingrijpen van Amerika en bondgenoten verschilt hier in wezen niet van. Dit is niets anders dan een poging tot geforceerde eenwording langs wegen van militair geweld en dus door onderdrukking of door vernietiging.  Dat gaat niet werken. Koeltjes beschouwd probeert het westen niets anders te doen dan wat de sji’ieten en soennieten al eeuwen onderling proberen. Elkaar uitschakelen of onderdukken.

Dit lijkt mij vruchteloos. Op deze manier maakt het westen er alsnog een godsdienststrijd van: de joden, christenen, katholieken en volstrekt ontaarde seculieren tegen de Mohammedanen. Wij hier benoemen dit niet zo, maar Islamieten zien dit wel zo.Hoe zeer ook verdeeld in eigen geloofshuis, het verenigd Mohammedanen tegen een grotere vijand van buiten. Pauvre monde.

 

Wat zien we? Stammenstrijd werd partijstrijd werd volkerenstrijd en ontaardt in godsdienststrijd. Het streven naar macht is nooit weggeweest. Het gevoel van superioriteit evenmin. Elkaar als gelijkwaardig beschouwen wordt wel door sommige godsdiensten als kern gepredikt (Christendom en Islam), maar in de praktijk juist niet uitgevoerd. De sublieme interne geloofsparadox.

Het feit wil, dat er inmiddels een nieuwe religie in de vorm van voor iedereen geldend en verbindend weten is ontstaan: de wetenschap. Kennis maakt feit voor feit duidelijk, dat er een totale verbondenheid is, niet alleen tussen alle mensen, maar tussen alles in de natuur (en zelfs de kosmos) en dat er ten fundamentele sprake is van gelijkwaardigheid in de zin dat alles recht heeft op zijn plekje. De organische of anorganische eigenschappen zijn niet gelijk, maar wel in hun bestaande functie, waarbij alle natuuronderdelen een eigen positie vervullen en plaats innemen, die hoe dan ook de wereld maken tot wat zij is. Daarbinnen is nog genoeg te verbeteren en uitgerekend mensen beginnen daar kijk op en vermogen toe te krijgen. Stammen, volkeren, de mensheid als geheel zou zich moeten verenigen onder het stralende licht dat kennisverrijking inhoudt. ISIS wil terug in de tijd en terug in de ontwikkelingsgang van kennis en wetenschap. Hun eenheid is het bereiken van één staat, één geloof, één doctrine. Ik zal een volgend artikel wijden aan de Tweede Wet van de Thermodynamica, die duidelijk maakt dat dit onbegonnen werk is. Ondertussen -ik ben bij de gevolgen aanbeland-  worden vrouwen als ondermensen behandeld, als huis- en baarslavinnen, waarmee de halve mensheid als inferieur wordt aangemerkt en elke andersdenkende als helgebroed. Zij moeten zich niet opwerken naar gelijkwaardigheid; reden waarom onderwijs hun wordt ontzegd in orthodoxe kringen. Tegelijk zijn de fanatici niet voor rede vatbaar. Want redematig denken is wetenschappelijk denken en wetenschap bedreigt de godsdienst en zijn voorschriften en geboden. Zij zijn letterlijk niet voor rede vatbaar. Zij ontkennen vrijheid, de eigen stem en het autonome denken. De momentane aanpak van het probleem (terugdringen en bombarderen) lost niets op in nog geen honderd jaar of langer. Zij leren immers niets bij en wijzen aanpassing af. Zoals altijd zal verandering van buitenaf moeten komen. In dit geval is buitenaf uit eigen kring, uit eigen geloofsgenoten die ook Allah dienen, maar desondanks niet als gelijkwaardig worden beschouwd, wel als afvalligen en die kennis wel accepteren. ISIS eigent zich Allah toe. Die diefstal zullen hun Islamitische geloofsstamgenoten niet toestaan.

Interessante artikelen

De annexatie van de Krim is door de Russische president onder meer gerechtvaardigd door zijn uitspraak, dat hij Russische landgenoten altijd zal helpen als deze in de knel dreigen te geraken.

Later h


In ruil voor verzelfstandiging van de oostelijke provincie mag de regering in Kiev een wapenstilstand en mogelijk een status quo tegemoet zien. Gelijktijdig werd een eerste stap gezet naar meer samenw