Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Cipier-ouders beknellen de vierde leerfase

Ontbreekt bij veel gelovigen de vierde leerfase? Eerder schreef ik over de vierde opgroeifase, waarin kinderen na de leerfases van het waarnemen, verbeelden en conceptualiseren belanden in de fase waarin zij tot het besef komen, dat er meer is wat hun leven bepaalt dan de eigen zintuigen en hun mogelijkheden. Kortom dat er een wereld buiten hen is, die zij liefst objectief, analytisch en abstract moeten bezien. Die vierde fase komt niet vanuit hen zelf, maar moet worden aangeleerd. Wie opgroeit in een keurslijf van doctrines en dogma’s komt niet volwaardig uit die abstractiefase. 1)

Ik geef een aantal voorbeelden uit de actualiteit van de islamitische wereld. Zelfopoffering door een moordaanslag wordt de euthanasisten/ zelfopblazers ingeprent als een heldendaad, waarvoor in het hiernamaals een beloning wacht. Onder andere het fabeltje van de 72 maagden. Wie afstand neemt van de eigen wereld (abstraheren) en zo’n vooruitzicht analyseert komt al snel tot de volgende vragen.

  1. Is er wel een hemel? Antwoord: mijn geloof zegt mij dit. Okay. Dat is geloof.
  2. Wachten daar 72 maagden? Antwoord: Dat zegt mijn geloof. Vraag: O ja, waar staat dit dan? Vraag: Waar komt dat overtal van vrouwen dan vandaan? Zijn dit nieuwe, speciaal voor dit doel geschapen vrouwen, die nooit op aarde vertoefden? Of zijn dit maagdelijke slavinnen als hoeri’s uit een ander volk met een ander of geen geloof, maar hoe komen die dan in jouw hemel? Vraag: wat krijgen moslima’s als ze zich opblazen voor bonus? Weet je zeker dat er toch niet een tekstfout is gemaakt en dat er 72 druiven stond? Ben je zeker dat je het voor druiven ook overhebt, want als je een goede islamiet bent, kom je toch wel in de hemel? Of gaat het jou puur vooral om die 72 maagden, die dit overigens maar één keer blijven?                                                                                                 Het is duidelijk. Vragen die twijfel inhouden ten aanzien van de bestaande indoctrinatie zijn op zich al blasfemisch? Het vrije denken, de objectiviteit, de abstractie van het eigen wereldje komen niet tot stand als product van de vierde leerfase, omdat die fase slechts ten dele wordt doorlopen of zelfs helemaal niet.Let wel, ik zeg niet dat deze situatie slechts betrekking heeft op islam-gelovigen. Allesbehalve. Zij geldt voor elk kind dat opgroeit in een geharnaste wereld, waarin het eigen gelijk of dat van de heersende partij en leer dominant is. De wereld is vol van dit gemangelde onderwijs en dit gegeven is een bron van veel ellende en onderlinge animositeit. Sterker nog in overheersende mate is het onderwijs op de wereld gericht op het beteugelen van die vierde fase, omdat deze per definitie kan uitmonden in kritiek op de bestaande maatschappij. Het is niet voor niets, dat – nog even terug naar de Midden-Oosten regio – onder het regiem van Saddam Hoessein in Irak juist heel veel intellectuelen zijn gedood. Zij waren een gevaar voor het beperkte denken, voor de kluisters en cipiers. Dezelfde afkeer van intellectuelen (meer analytisch en abstract ingesteld) treffen we aan in Cambodja onder Pot, in China onder Mao of diep kerkelijke kringen in de VS. En ik moet tot mijn spijt constateren, ook nog in - gelukkig kleine - kringen in mijn eigen land.Veel mensen op aarde willen dat hun kinderen in vrijheid opgroeien, maar!! niet in vrijheid van denken. Juist die nauwluidende en nauwsluitende kaders zorgen voor fanatieke partijvorming, voor facties, en daarmee voor veel animositeit en geweld. Hierdoor wordt paradoxaal genoeg die vrijheid om op te groeien bedreigd. Die cipier-ouders willen dus vrijheid en veiligheid voor kun kinderen en scheppen een klimaat en milieu, waarin die vrijheid juist sterk wordt beknot. 2) Dat is op zich een signaal van die gemankeerde vierde leerfase, maar dan bij henzelf. Niet genetisch maar cultuurmatig worden de memen (van Dawkins) in werking gesteld.
  1. Deze theorie over de vierde leerfase is gebaseerd op een onderzoek aan de Rijksuniversiteit Groningen, waarover ik eerder schreef, in opdracht van de stichting Leerplanontwikkeling.
  2. Het is een voorbeeld van de Wet van Warner: principes en consequenties tot het uiterste doorgevoerd slaan om in hun tegendeel. Je wilt voor jouw kinderen ultieme vrijheid en veiligheid, maar op de grens van het uiterste slaat dit om in een gebondenheid die in contact met diezelfde fanatieke gebondenheid van andere facties leidt tot strijd en onveiligheid en juist geen onbedreigde vrijheid.

Interessante artikelen

Recursieve informatie (in 180 woorden): slogans

Omdat mensen geen tijd of zin hebben om veel te lezen, omdat ze de hele dag al onafgebroken gewilde en ongewilde informatieprikkels ontvangen, onder a