Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Een week geleden kwam ik tot de conclusie, dat multiculturaliteit niet werkt, als Eén van de deelnemende culturen de andere culturen het bestaansrecht ontzegd en zich op het standpunt stelt, dat alle culturen mogen als het de zijne maar is. Een multiculturele samenleving vereist dus onderlinge verdraagzaamheid. Als abstracte constatering zullen velen er hiermee eens kunnen zijn.

Het begrip verdraagzaamheid komt als essentie alom naar voren als een hoofdingrediënt voor een vreedzame samenleving. Op papier en in theorie klopt dit, maar in de praktijk betekent dit dat de ene buur moet verdragen dat zijn naaste bewoner iets doet wat hij of zij verafschuwt en ten principale ook afkeurt en eigenlijk volstrekt onacceptabel acht.

Dat werkt niet, tenzij die buren naar elkaar toegroeien en dat vereist de niet geringe voorwaarde van de verwerping van extremen en de aanvaarding van een harmonieuze eensgezindheid over normen en waarden. En veel tijd.

 

Praktijkvoorbeelden

Neem deze praktijkvoorbeelden. Mijn buur wil ritueel slachten op zijn balkon of in zijn tuin. Misschien dat ik het nog kan verdragen als ik er niet te veel van merk, maar wat als mijn kinderen er getuige van zijn.

Mijn vrouw wil in badpak of minder zonnen in de tuin of op het strand en daarmee zichtbaar voor anderen.

Een medewerker is beveiliger met continue nachtdienst, maar hij wil vijf keer per nacht bidden, want overdag slaapt hij.

Met de vrouw van mijn buur kan ik nooit een gesprek hebben, want het is haar niet toegestaan zonder begeleiding met mij te verkeren. Ook niet bij de kruidenier in een gesprek over de verhoogde verhoogde prijs van fruit.

De buren aan de overkant zijn overtuigde voodooaanhangers, maar omdat onze kinderen op school een akkevietje hebben gehad, steekt de inwonende grootmoeder onder het uiten van bezweringsformules elke avond een dozijn naalden in een poppetje dat mijn oudste dochter moet voorstellen. Haar kleinkinderen vertellen dat weer rond op school.

Er is een vervelend incident in de straat. De enige met een auto om snel naar de huisartsenpost of de eerste hulp kliniek is een vrouw, die echter niet achter het stuur mag zitten nu zij moslima is geworden.

Ik ben een strikte vegetariër, maar drie van de flatbewoners zijn van Japanse afkomst en sterke voorstanders van de walvisvangst met tientallen tegelijk ter wille van wetenschappelijk onderzoek; wat overigens niemand gelooft.

Er woont verderop in het dorp nog een zeer orthodoxe nazaat van een stam uit een warm land, die één keer per jaar nog eer aan zijn voorvaderen wil betonen door een willekeurige dorpsbewoner op te eten.

Verder heb ik op school nog een collega-onderwijzer die is opgevoed met de overtuiging dat regelmatige fysieke tuchtiging een adequate maatregel is om achterblijvende leerlingen aan te sporen.

In de bibliotheek staan maar een paar boeken voor meer is geen geld. Niet omdat men weinig geld heeft, maar die 34 boeken die men heeft staan er in 178 talen en is er bovendien een protest aangetekend bij de gemeenteraad, dat sommige grote dialecten nog ontbreken.

 

Er bestaat ook geestelijke ondraaglijkheid

Er komt voor een multiculturele samenleving meer kijken dan verdraagzaamheid. De rechtspraak moet een ieder in zijn waarde laten…maar hoe? Sommige zaken zijn niet verenigbaar om redenen van geloof, idealisme, tegengestelde moraliteit, ethiek en gebrekkige rationaliteit. We kunnen nu eenmaal niet tegelijk in het verkeer en links en rechts rijden. Ook niet in het geestelijke verkeer. We kunnen niet onze waarden baseren op principes uit een verleden, waarin wezenlijk anders gedacht werd met minder kennis dan nu, gelijktijdig met principes binnen een moderne levensvisie. Een pregnant voorbeeld is waarde hechten aan de klassieke bevruchting en draagschap die gelijktijdig samen zouden moeten gaan met de 7 manieren, waarop bevruchting en draagmoederschap thans kunnen geschieden, waaraan niet eens meer lijfelijk een man te pas hoeft te komen anders dan zijn zaad.

Cultuurverschillen leveren een boeiende wereld op. Maar cultuurverschillen in één huis, die elkaar uitsluiten, leveren geen samenlevingsmodel op. Het zou veel confrontaties en erger voorkomen als we ons dit niet alleen bewust waren, maar er ook naar handelden door de één niet telkens te confronteren met de ethische wandaden van een ander en vice versa in elkaars nabijheid.

De mensheid bestaat niet uit een collectief van homines universales. Het zou helpen als we allemaal één en dezelfde taal spraken. Saai maar praktisch. Iedereen zou dan thuis zijn eigen lands- of streektaal kunnen spreken. Maar allemaal de eigen taal en het idioom hanteren tegelijk in één ruimte of vergadering is onwerkbaar en onleefbaar. Dit geldt in zo mogelijk versterkte mate voor ongelijke denk- en leefstelsels en alle hieraan verbonden culturele uitingen. Logica en rationaliteit vormen een nog lang te beproeven basis voor de eenheid van afstemming en keuze. Met het duo kennis en vooruitgang kunnen we proberen onze toekomst te vereenschappelijken, want een ieder heeft aanleg het vermogen tot kennis en vooruitgang willen we allemaal.

Interessante artikelen

Zijn we in Nederland nu helemaal van de ratten besnuffeld? 190 Landen stellen een overeenkomst op die we kennen als het Akkoord van Marrakesh. Hierin staan allerlei afspraken over het verkeer van mens


“God en oerknal zijn niet in tegenspraak”, heeft paus Franciscus in een speech voor de wetenschappelijke academie van het Vaticaan laten weten. Dit lijkt mij op het eerste gezicht een revolutionaire u


Gasunie is geboren op 6 april 1963 in Kasteel Oud-Wassenaar. De wieg stond dus in een gegoede buurt, al zou het kind zijn peuterjaren doorbrengen in Scheveningen tot de verhuizing naar Groningen. De g