Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

De discussie over Zwarte Piet is een lokale jeuk. Nee, ik begin er niet opnieuw over. Wel over een naastliggende discussie. Die over slavernij. Naar aanleiding van de film over Michiel de Ruyter richten activisten nu hun pijlen op onze verantwoordelijkheid ten aanzien van de slavenhandel in vroeger tijden. . Ik word licht onpasselijk van die holle protesten. Mocht ik met hen oog in oog tot discussie komen, dan zou ik om te beginnen zeggen: “Aha, onze verre voorouders waren fout, Maar er is nog steeds slavenhandel in je eigen buurt. Nooit gehoord van handel in vrouwen (voor de prostitutie), in kinderen (voor de misbruikseks) of in drugs voor de (ver)slaving? Weet je zeker dat de profiteurs hiervan niet ook in jouw straat wonen, of jouw stad, hetgeen jouw plaatst op een schip van Michiel de Ruyter. Weet je zeker, dat de bank waar jij spaart geen leningen ( van jouw geld dus) verstrekt aan personen die aan die moderne handel geld verdienen. Weet je zeker dat de politieke partij die jij aanhangt, alles in het werk stelt om die moderne, hedendaagse slavernij te beteugelen? Wat zeg ik: uit te roeien voor eens al altijd! “ Ik voel mij geroepen eerst en vooral te werken aan het tegengaan van die slavernij-achtigheden in mijn tijd.

 

  1. Ik voel mij voor geen millimeter verantwoordelijk voor het gedrag van mijn over-over-over-over-over-over-overgrootvader. Ik ken hem of haar niet eens. Net zo min als ik mij verantwoordelijk voel voor de hedendaagse ivoorjager in Afrika of India. Verdorie, wijlen prins Bernhard, de man van een in Nederland geliefde moederkoningin, was een jager op groot wild en voorzitter van het World Life Fund. Ik kan mij geen protesten herinneren. Nemen die spandoekdragers van nu het ook hun vader en moeder kwalijk dat zij Koningin en prins toejuichten of op zijn minst waardeerden en accepteerden, de dierenslavernij als schietschijf veronachtzamend?
  1. Ik voel mij evenmin verantwoordelijk voor wat mijn nazaten over enige generaties uitvreten. Onze kinderen hebben wij voorbeeldig opgevoed. De invloed op mijn kleinkinderen is op eerbiedige afstand, want als het goed is dragen mijn kinderen de hun aangeleerde waarden over. Bij nog latere generaties vervaagt al mijn verantwoordelijkheidsvermogen om plaats te maken voor op zijn best een herinnering bij die nazaten, die al of niet met meewarigheid wordt omgeven over mijn gedrag. Voor mijn dna ben ik evenmin verantwoordelijk; ik kan er nagenoeg nog niets aan veranderen.
  1. Ik vind het voorts vreemd, dat die gewetenswroeging over historische slavernij kan worden afgekocht door nu schuldbetalingen te doen. Alsof die arme sloebers van toen daar nog wat aan hebben.
  1. Geef mij hun gironummer in de hemel en ik zal rechtstreeks een bedrag naar hen overmaken namens mijn onbekende opa-opa.
  1. Weet ook dat de westerse slavenhandel ruimschoots werd overtroffen door de slavenhandel van Arabieren in vroeger eeuwen. Tot op de dag van vandaag. Kijk maar wie er werken in Qatar et cetera onder abominabele omstandigheden.
  1. Maar nog wranger wordt het voor wie bedenkt, dat uitgerekend de Afrikaanse stammen zelf binnen hun werelddeel de grootste vorm van slavenhandel kenden, omdat de leden van stammen die werden overwonnen tot slaaf van de overwinnaar werden gemaakt. Iets wat rouwens overal in de geschiedenis kan worden aangetroffen. Zie als een voortdurende, nog doorlopende eigenschap het gedrag van Boko Haram nu. Het wijkt niet veel af van die vroegere knechting. Ze is zelfs erger.
  1. Moeten nu de nazaten van die negerstammen overal in de wereld met geld genoegdoening verschaffen aan wat hun voorouders in Afrika misdeden in de vroegere eeuwen? En doen ze dit ook?
  1. Zie de Grieken, die achten zich niet eens verplicht de schulden af te betalen, die hun vaders en grootouders via hun respectievelijke regeringen maakten, hetwelk nog niet eens geschiedenis is. Zij wijzen zelfs de actuele verantwoordelijkheid al af, terwijl zij zelf de leningen aanvaarden.
  1. Bovendien zijn Afrikaanse staten in de vorige eeuw veel schulden aangegaan, omdat zij zich zelf niet konden bedruipen, welke miljarden grotendeels zijn kwijtgescholden door het westen. Geldt dit niet op de balans van afkoop en genoegdoening? Ik weet het, het kolonialisme handelde niet fraai, maar als een volk verantwoordelijk is voor daden van voorouders dan is ieder individu dit ook voor elke wandaad van een eigen voorouder. Tot hoever mag ik dan terug om genoegdoening te krijgen voor wat mijn voorouders is aangedaan?
  1. Tot slot: weten de protestanten met spandoeken van vandaag zeker dat wij, dus ook zij, nu niet iets doen, dat onze nakomelingen over 200 jaren als abject aanmerken? In plaats van onze nazaten te belasten met gewetenswroeging en schuldbesef en financiële genoegdoening kunnen we beter voorkomen, dat wijzelf nu buitensporig en verwijtbaar handelen.

Verleden wandaden kunnen niet ongedaan worden gemaakt. Wel kunnen we herhalingen voorkomen. Dat vergt actueel alle inzet die we kunnen opwerpen en hoe moeilijk dit is, kan worden afgemeten aan dagelijkse gebeurtenissen die plaatsvinden en in niets verschillen van verleden ontsporingen.

Ps. 1. Over die hedendaagse, mogelijk in de toekomst te veroordelen activiteiten wil ik met alle genoegen met de bordprotesters van gedachten wisselen.

Ps 2: Op geen enkele manier kunnen wandaden in het verleden ongedaan worden gemaakt. Er is één reactie mogelijk en die is: “ik nu zal dit nooit doen en voor zover het nog voorkomt in deze tijd niet alleen afkeuren, maar naar vermogen bestrijden.

Zo’n actie voorkomt momentane slachtoffers en mogelijk toekomstige. De dimensie tijd geeft ons geen alternatief.

Interessante artikelen

Mevrouw Lagarde, directeur van het IMF stelt voor Griekenland nog twee jaar te geven om de bezuinigingen en de resultaten ervan aldaar een kans te geven. Dit betekent dat er op korte termijn nog geen


De Haagse geluiden lijken erop te wijzen, dat de coalitiepartijen een compromis hebben gevonden. Of dat een gulden middenweg is, moet nog worden afgewacht. De PvdA zal het de VVD moeten gunnen om met


Ruim een eeuw terug nam de ontwikkeling van de krant een grote vlucht. De journalistiek groeide uit tot wat we bestempelden als de Vierde Macht, hoeder en waakhond van de democratie. Kenmerkende eigen