Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Als gevolg van het geslonken vertrouwen in de banken zullen alle medewerkers van banken dit jaar de bankierseed afleggen. Dit gebeurt in navolging van de bankdirecteuren die dit al eerder deden. Met zo’n toezegging tot goed gedrag is niets mis, maar je eraan houden in de praktijk zal nog lastig zijn. De 8 geboden houden elkaar in een knellende omarming en zijn tegelijkertijd hier en daar onoverkomelijk vaag.

De bankierseed is een direct uitvloeisel van een suggestie hiertoe door Hans Ludo van Mierlo, die hij deed na de eerdere faux pas van banken die we kennen als de crisis van 2002. Van Mierlo werkt o.a. bij de Rabobank als directeur Communicatie van het Directoraat Communicatie.

Het is niet mijn bedoeling negatieve kritiek te uiten op deze eedceremonie. Verre van dat.

Sommige critici achten de eed overbodig. Het hierin vereiste gedrag zou vanzelfsprekend moeten zijn, is hun redenering. Laten we het vooralsnog houden op een extra stimulans: baat het niet, schaadt het niet.

Het begint met de eerste eedcomponent: de belofte de functie integer en zorgvuldig uit te oefenen. Dat mag altijd en overal worden verwacht. Zonder eed. Als teken van opvoeding, eigen moraal en beschaving. Houdt dit wangedrag tegen? Werken of handelingen of wat dan ook behoren immers altijd integer en zorgvuldig te geschieden. Het probleem is nu juist dat velen geen voorbeeldig gedrag vertonen. We zijn allemaal mensen niet waar. Vervolgens zweert of belooft men een zorgvuldige afweging tussen alle belangen van bij de onderneming betrokkenen. Daar begint de complexiteit al. Die genoemde stakeholders zijn klanten, aandeelhouders, werknemers en zelfs de hele samenleving. Het zal een ieder duidelijk zijn, dat belangentegenstellingen aan de orde van de dag kunnen zijn.

 

Verder moet de klant zo goed mogelijk worden ingelicht. Het kan niet anders worden geformuleerd dan in die brede en rekkelijke woorden ‘zo goed mogelijk.’ Een detaillering van die term zou dikke boeken vergen. Merk op dat hier niet staat ‘waarheidsgetrouw’, hetgeen toch verwacht mag worden.

Zo goed mogelijk wordt in het direct daarna volgende onderdeel behoorlijk aan banden gelegd, want de eedaflegger dient zich te gedragen naar de wetten, de reglementen en gedragscode die op hem of haar van toepassing zijn. Dat is bijeen nogal wat. Alles in de eed staat immers al in die trits van voorschriften. Daarmee wordt de eed meer een persoonlijke wilsverklaring en plichtsbetrachting, geen bijkomend gedrag. Op zich alweer niets mis mee, maar wel weer ingewikkeld, want in al die wetten etc staat namelijk nog veel meer.

De volgende component stelt een heel pittig kader: geheimhouding van hetgeen is toevertrouwd. Wat valt daar al niet onder? Zo goed mogelijk voorlichten en geheimhouding alsmede vertrouwelijkheid verhouden zich als een gespannen driehoek tot elkaar. Voor alle medewerkers maar voor communicatiefunctionarissen en zeker woordvoerders in het bijzonder, evenals juristen. Het is - met een knipoog – funest voor de horeca in het Amsterdamse A-as kwartier. Je mag op grond van deze zware plicht tot vertrouwelijkheid verwachten dat alle bankmedewerkers geheelonthouder worden.

De slotcomponent stelt: inspanning om het vertrouwen in de financiële sector te behouden en te bevorderen. Dat is mooi, maar die eed wordt nu afgelegd omdat er zaken die dit vertrouwen ondermijnden grotelijks voorkwamen. Oef! De voornoemde wetten, reglementen en gedragscodes voorkwamen in gezamenlijkheid die misstappen niet eens, wat maakt deze eed dan wel doelmatig en afdoende?

De aflegger rondt af met een gebruikelijke verbale ondertekening: “Zo waarlijk helpe mij God Almachtig!/ Dat verklaar en beloof ik!

De seculier staat er alleen voor. De gelovige vraag om steun van de Almachtige. Wat zegt dit laatste?

Interessante artikelen

Vorige week betoogde ik, dat beleid maken een kwestie is van kiezen. Kiezen tussen groeien of krimpen. Wat moet er groeien, wat kan er krimpen is de keuzevraag bij beleidsvorming. Omdat er meerdere mo


- Elke speler in het eerste van Barcelona verdient meer dan het hele Nederlandse Kabinet bij elkaar. Waarom zouden wij het financieel wankelende Spanje moeten steunen?
- Onzinvraag. dat is appels met b