Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

 ICT staat voluit voor Informatie-Communicatie-Technologie. Die technologie slaat op de hecht verbonden componenten apparatuur en software. Het zijn middelen, die wel de mogelijkheden geven tot informeren en communiceren, maar inhoudelijk hebben zij met het proces van informatie-uitwisseling niets te maken. Zoals voor elk middel geldt ook hier, dat er mogelijkheden zijn en begrenzingen. Als we het hebben over social media bedoelen we eerst en vooral de nagenoeg grenzeloze mogelijkheden om informatie te verspreiden, contact te maken en te communiceren, op alle tijdstippen van de dag,  vooropgesteld dat er een ontvanger is, die ook reageert. Het gaat over het hoe, het waar en wanneer van het bereik van anderen. Waar omvat de hele wereld in zoverre het systeem hierin voorziet, men daar bereik heeft, de taal spreekt of schrijft en de ontvanger geen analfabeet is. Of die ontvanger de informatie ook begrijpt, weten we niet, tenzij er direct wordt gereageerd (als dit kan) of indirect bijvoorbeeld via bijval, steun, een reactie op een andere plaats en tijstip of koopgedrag.

 

 De inhoudelijke aard van informeren of communiceren verschillen bij gebruik van de social media niet van conventionele vormen, waarbij intermediaire middelen worden gebruikt. De verschillen zitten in omvang van de boodschap, snelheid, actieradius, bereiksgetallen, de gelijktijdigheid van deze eigenschappen en de benutting door individuen. 

Gaat het om puur om de verspreiding van informatie dan constateren we vooral ook de mate van horizontalisering of gelijkschakeling. De verticale schakeling als hiërarchisch model is vervallen. Iedereen kan in beginsel een wereldwijde zender of ontvanger worden. Ook ongevraagd. Wat dit laatste betreft is elke beleefdheid verdwenen.

 

Ook de toepassing van modaliteiten blijft onveranderd. Van pure informatie, via voorlichting en public relations naar reclame, marketing en propaganda, het is allemaal mogelijk. Er zijn geen nieuwe treden op de ladder van impact of intensiviteit bijgekomen of het moet zin, dat een ontvanger snel kan merken hoeveel bijval of afkeer de boodschap opriep. Zelfs hersenspoeling behoort tot de mogelijkheden. Dit is zelfs toegenomen door snelheid en bereik. De digitale pedofilie is een voorbeeld dat aanschuurt tegen hersenspoeling of verkrachting langs informatieve wegen. Met verkrachting wordt hier de overweldiging middels informatie bedoeld.

 

 Opvallend is dat iedereen min of meer vrijelijk gebruik kan maken van de media. Verachtelijke vormen van gebruik gaan hand in hand met wat ik gemakshalve aanduidt als beschaafde toepassingen. Maar het is net als met wapens. Wapens willen we niet, behalve in bijzondere omstandigheden waarin gelegitimeerd gebruik aan de orde is. De werkelijkheid is, dat wapens voor elke gek te koop zijn en ook voor iedere onrechtmatige of onwettelijke doeleinde worden gebruikt. Alleen al om die reden zouden we willen dat wapens nooit waren uitgevonden. Het verweer dat wapens gemaakt zijn om als wapen te dienen en Internet niet en dat we ook een honkbalknuppel niet wordt verboden omdat deze negatief kan worden gehanteerd gaat slechts ten dele op. Zou dit namelijk wel zou zijn, dan werd de aanschaf van knuppels aan banden gelegd. Het is hier de combinatie van apparaat en software, die ons stelt voor een geheel nieuwe afweging.

 

Inmiddels constateren we dat de zogeheten zociale media zowel te pas als te onpas worden ingezet. Zullen we nu ook verderop in de tijd verzuchten, dat we deze media nooit hadden moeten ontwikkelen of alleen zodanig hadden moeten ontwerpen, dat zij zichzelf uitschakelen op het moment dat misbruik aan de orde is. Intelligente en ethisch-werkende media zogezegd.

Klinkt dit overdreven? Onpraktisch? Zo van alles kan nu eenmaal positief of negatief worden benut. Als dit laatste een dagelijkse ervaring is, leg ik het volgende aan u voor.

 

Een meisje van 14 computert zichzelf in het vangnet van een verachtelijke pedofiel. Hij doet zich voor als een vriendje, vraagt haar zichzelf in beeld te bevredigen, stuurt haar beelden van zijn stijve pik en doet een aanzet haar te ontmoeten en haar te willen ontmaagden. Ontdekt en voor de rechter gebracht spreekt de rechter hem vrij, omdat de wet geen mogelijkheden biedt de man te veroordelen, omdat er nog geen sprake is van een concrete handeling. Het stond van de week in de kranten.  Verbijsterend. (1) Dergelijke praktijken kennen we al jaren. Heeft Justitie al die tijd niet benut en het parlement evenmin om hier binnen de kortste keren (eerder weken dan maanden) paal en perk te stellen en een goed werkende wet uit te vaardigen met zware sancties. (2) Als de man in kwestie op dezelfde manier in het openbaar (park, bos of strand) een meisje van deze of welke leeftijd ook had benaderd, zou hij wel strafbare handelingen hebben gepleegd. Wil een rechter nu echt beweren, dat het gebruik van een computer geen concrete handelingen betreft. Van welke eeuw is deze rechtspreker? (3) En beste organisaties: waarom blijft u gebruik maken van een apparaat dat dergelijke toepassingen in zich herbergt? U heeft toch op uw kantoor of bedrijf ook wapenbezit verboden verklaard of het gebruik van drugs. Net zoals u geen tijdschriften of kranten gebruikt voor uw pr en marketing doeleinden, als zij vergelijkbare vunzigheid in hun kolommen zouden opnemen.

Of is de geldende moraal dat de voordelen de uitwassen overstijgen. In welk geval we dit misbruik van media maar op de koop toe moeten nemen. Als dit een te verdedigen argument zou zijn, moeten we dan niet als de sodeju ten minste de rechtspraak op dit punt actualiseren en wel zodanig dat waar we nu zeggen dat kinderen veilig op straat moeten kunnen vertoeven, zij voortaan ook veilig op het Internet kunnen verblijven. Want hoe je het ook keert of wendt, als we concrete buitenruimtes openbaar verklaren, dan blijkt uit veel internetverkeer dat computers en hun toepassing behoren tot de openbare ruimtes. De virtuele wereld is een open ruimte; de gedachte is wennen, toegegeven, maar zonder meer een ernstige discussie waard. Kinderen moeten veilig de virtuele wereld in kunnen, omdat deze in gevallen zoals aangehaald tot de volstrekte realiteit behoren. Vrijheid van mening, dat heet heilig te zijn. Vrijheid van handelen heeft duidelijke grenzen. Vrijheid van digitale informatie-uitwisseling bevindt zich hier tussenin. Het lijkt mij een prima discussieonderwerp voor communicatiedeskundigen in de moderne communicatiesector.

 

 

 

 

Interessante artikelen

Het kan vaak worden gehoord: " hiermee zetten we ons land of onze stad op de kaart." Dit is een mythe. Eenmalige projecten of evenementen zijn in hun effect doorgaans even vluchtig als de duur van het


Elkaar verstaan

In de filosofie over communicatie is de vraag ‘Begrijpen we elkaar’ er één van de bovenste plank. Misverstand is een cruciaal fenomeen. En dan niet zozeer het misverstand, omdat mense


Onder de kop ‘Overige’ vermeldde informatie vanuit het ministerie van Veiligheid en Justitie de zwaarste misdrijven van asielzoekers c.q. allochtonen, let wel voor zover zij verblijven in centra.

Ik