Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

In Syrië woedt een godsdienstoorlog. Deze burgeroorlog is een landenoorlog geworden door het binnenvallen van Irak door IS en wordt  verder uitgebreid tot een ouderwetse volkerenoorlog doordat westerse (NATO) en oosterse (Rusland) militairen bombardementen uitvoeren. Miljoenen mensen slaan op de vlucht, vrezend voor hun leven. Als asielzoekers melden zij zich in Europa, maar ze willen naar EU-landen. Humaniteit en volkenrechtelijke afspraken vormen hun visa.

 

Maar wat als straks IS is verslagen? Het brute, meedogenloze optreden van de kalifaatstrijders kan niet onbestraft blijven. De haat bij hun slachtoffers zal groot zijn. We moeten vrezen voor wat wel heet een bijltjesdag. IS-strijders zullen vluchten voor hun leven. Rekenen wij deze mensen dan op hun beurt tot asielrechtelijke vluchtelingen?

Nee, natuurlijk nier, althans niet nadat zij eerst gestraft zijn voor hun wandaden. Los van het bewijs kunnen we in Syrië geen onpartijdige rechtspraak verwachten. Dus zal dit waar moeten gebeuren? In de EU? En dan hier laten blijven, opgevangen in asielcentra en samengevoegd met de mensen die eerder hun slachtoffers waren? Een gruwelijk scenario.

En wat doen we met onvolwassen Nederlanders, Belgen, Engelsen of Duitsers, die zich in de onbezonnenheid van hun puberteit lieten ronselen in het vooruitzicht van een glorieuze strijd, die hun het paradijs zou brengen als ze sneuvelden. Behandelen we die anders dan de lokaal geboren IS-strijders? Als we zeggen, dat die geronselde pubers niet meer terug kunnen keren, veroordelen wij hen tot een levengevaarlijke situatie.

We kunnen dan niet zeggen: 'als we toen geweten hadden waar we ons nu voor zien gesteld, dan hadden we.....

Voor zover Nederland dit leest, weten we het immers nu al. Lastig, eerst denken, dan doen. Ook als je eigenlijk geen tijd hebt.

Interessante artikelen