Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Onderstaand artikel schreef ik drie weken terug. De verschrikkelijke aanslagen in Parijs maken duidelijk, dat niet alleen ons land verwikkeld is in een viervoudige oorlog, maar ook Frankrijk en mogelijk andere EU-landen die bombarderen in Syrië of Irak. Daarmee is in zekere zin de EU in oorlog. Eerder berichtte ik dat er een heel nieuw soort oorlog gaande is, namelijk eentje waarin de soldaten van de vijand al onder ons zijn. Wat geen nieuws is, mdat IS dit al heeft aangekondigd. De vraag is nu: blijven we naïef?

 

 

Nederland is verwikkeld in een viervoudige oorlog

Een overheid hoort adequaat en open informatie te verschaffen. De overheid moet in dit geval niet politiek handelen, want politiek en openheid verdragen elkaar niet. We spreken niet voor niets van achterkamertjes, wandelgangen en kongsies.

Verdorie, verdorie nog an toe, Er is een viervoudige oorlog gaande. De EU en dus ook ons land is bij alle vier betrokken.

Allereerst is er een burgeroorlog gaande in Syrië, waarbij tegenstanders van het regiem van Assad proberen onder de dictatuur vandaan te komen. Voor lijf en leden vluchten uit de oorlog maakt ons betrokken, zodra duizenden mensen zich hier als asielzoekers melden na barre omstandigheden daar en onderweg.

Onmiddellijk ging deze burgeroorlog over in een godsdienstoorlog toen IS-militairen met wapens in de hand probeerden en inmiddels redelijk erin slaagden een kalifaat te stichten. Godsdienstoorlog omdat IS alleen hun mohammedaanse versie accepteren en alle anders denkenden onder dwang bekeren of doden. Zowel hun mede-geloofsgenoten als yezidi’s, joden, christenen en secularisten. Een godsdienstoorlog gebaseerd op een verschil van mening over de erfopvolging van de profeet Mohammed 1500 jaar geleden. Die vete loopt ook al 15 eeuwen. En verdeeld tot op de dag van vandaag de Moslimwereld. Als wij met christenpiloten de moslimstrijders proberen uit te schakelen is het een godsdienstoorlog, wanner IS hunnerzijds andere gelovigen de keel afsnijden. Daar komt nog bij dat er Nederlanders, Belgen, Engelsen, Fransen en andere EU-paspoorthouders over en weer meevechten.

Er is voorts sprake van een landenoorlog sinds IS de grens met Irak overstak en daar met niets ontziend geweld de godsdienstoorlog voortzette, waarbij we betrokken zijn omdat we de kwestie Irak nog verre van afgehandeld hebben en het eigenlijk verzwakt ten prooi overlieten aan een bliksemopkomst van IS, nog los van het feit dat we Irakezen trainen.

Inmiddels bemoeien zich westerse landen (Amerika, Engeland, Nederland e.a.) met die oorlogen, alsmede de Russen, door met bombardementen op overigens verschillende doelen en strijders, de oorlog te doen verminderen en te vernietigen. Daarmee werd en is het ook nog eens een internationale oorlog.

Een viervoudige oorlog dus. Kom mij niet aan met formele prietpraat, dat het geen officiële oorlog is als niet voldaan wordt aan specifieke criteria. Als mensen elkaar de wereld afschieten noem ik dat oorlog. Het is geen uit de hand gelopen oudejaarsavondvuurwerk. Als mensen elkaar over en weer willen elimineren noem ik het een oorlog; zeker als dit gebeurt met het modernste wapentuig dat maar ter plekke voorhanden is. Het is evenmin een binnenlandse rebellie meer.

De EU, waarvoor vrede althans in Europa het ideologisch fundament is, is verwikkeld in een oorlog buiten de EU maar binnen Europa, wanneer we Rusland tot Europa rekenen.

Het is des te bizarder en cynischer dat we daarbij onze eigen wapenleveranties tegen het lijf lopen, die we zeggen altijd te leveren voor defensieve oogmerken.

Het is nu simpel de vraag” welke van die vier oorlogen we als eerste kunnen beslechten en welke we als eerste kunnen verliezen?

Interessante artikelen

Verloren miljarden in Griekse cultuur: een communicatiecultuur voorbeeld

Een tweetal dagen terug schreef ik over het zware, langdurige werk om de cultuur te veranderen van een organisatie of een heel


Enige dagen terug verdedigde ik Dijsselbloem en zijn uitspraken. Inmiddels hebben heel wat columnisten en andere commentaarlevers, vooral ook ingezonden brievenschrijvers zijn openheid en eerlijkheid,