Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Een groep supporters eist het vertrek van het bestuur na in hun ogen weer een pover resultaat. Zij hebben alle werkelijkheidszin verloren. het zal de harde kern wel zijn en anders de onsportieve kern.

Hoezo bestuur of directie moet opstappen. Faalden zij dan op het veld? Nee, de zwaar betaalden profs bleven onder de maat.

Welke blindheid heeft hen getroffen. Bestuurders staan toch niet op het veld, maar dik verdienende sportprofs, die klaarblijkelijk zoveel niet waard zijn.

Sport in wedstrijdverband is competitie. Wedstrijden kun je winnen of verliezen. Gelijkspel is een mooi resultaat van een wedstrijd. Beide partijen ervoor geknokt en een gelijkspel is de deling van punten. Mooi toch.

 

Niet volgens deze lawaaischoppers die het liefst zouden zien dat hun club elk jaar kampioen wordt. Of tenminste bij de bovenste drie eindigt. Hoezo? Mogen Cambuur of De Graafschap nooit eens kampioen worden? Of in eigen stad Sparta of Excelsior. Wat zij waardeloos vinden moet een andere club blijkbaar elke week lijdzaam ondergaan. Wat is dat voor een sportieve houding.

Alleen maar op nationaal niveau spelen is ook al niet voldoende. Nee, Feijenoord moet zich meten met Chelsea, Barcelona of Juventus en zo nog een reeks clubs waar geld de rangorde uitmaakt. Hebben ze daar in Rotterdam-zuid nu echt niet door dat het allang een geldcompetitie is geworden. Dat kampioenschappen worden gekocht. Zoiets past toch helemaal niet in de Rotterdamse mentaliteit. Geen miljonairsallures, strijden op eigen kracht. Verliezen met een rechte rug. Is dit het verbleekte socialisme van de havenstrijders? In feite is het hele circuit, waarbij de clubs miljonairs op het veld zetten uit de portemonnee van miljardairs, uit de reclamebijdragen van idiote sponsors, die niets met de clubs hebben, en banken die nu wel continu en consequent rood staan gedogen de hoogste vorm van match fixing.

Sportiviteit is ver te zoeken. Als de dwaze geldgevers stoppen en onderweg misschien nog wel verdiend hebben aan de verkoop van mensen, sorry sporters, eindigen de clubs als Fortuna Sittard, dat aanklopt bij de gemeente, als Twente dat aanklopt (niet voor het eerst) bij de gemeente en er zijn er meer. Waarom moet de belastingbetaler schokken voor iets dat hij of zij helemaal niet aanstaat: ruw en onbeleefd en onsportief en aldoor spugend een wedstrijd spelen. Dat welbeschouwd eigenlijk zijn eigen centen niet verdiend aan betalend publiek, dat ook nog vindt (terecht) dat ze teveel moeten betalen en dat dus in feite van mening is dat anderen, niet supporters, nog meer moeten schuiven. De dwaasheid ten top.

 

We hebben nu al de ellende in wielrendoping, atletiekdoping, fifafraude, verdachte doden in Rusland. De dopingarchie is afgedaald tot sportniveau.

Vergis u niet, voetbal was en is mijn sport, maar niet zo. Ik werd ooit een elftal teruggeplaatst omdat ik niet professioneel genoeg was om Jopie van Dale, die slechts een paar wedstrijden later in het eerste van Feijenoord speelde, onderuit te halen van achteren, toen hij als spits vlak voor mij als voorstopper, afstevende op de goal en scoorde. Ik neem het Jopie niet kwalijk, ook Feyenoord niet. Ik nam het de jeugdleiding kwalijk omdat zij mij van mij een actie eiste, die niet in de spelregels stond. Mijn jonge, maagdelijke sportiviteit was in één klap verdwenen. Een ganse (voetbal) opvoeding ging het riool in; ook al omdat men er nooit op terugkwam.

Van achteren onderuithalen zou professioneel zijn? Ik weigerde het woordenboek te herschrijven.

Maar voetbal maakt mensen dwaas en blind. Tot op de dag van vandaag. We zien er elke week voorbeelden van. Hier en in het buitenland. De media nemen er geen afstand van. Integendeel het voedt eindeloze programma’s.

Waarschijnlijk zijn er ook nuchtere aanhangers in Rotterdam en omstreken, die inzien dat hun club het dit jaar niet heeft. Die geen voorstander zijn van het geldinfuus. Die oprecht hopen dat hun geliefde club ‘behouden’ blijft en in ere ten onder gaat. Het zijn niet hun spelers, want de helft is volgend jaar misschien alweer weg. Zij houden van het shirt, de naam, de glorie van weleer. Laten we hopen, dat zij net als elders supporters in de vaderlandse competitie, beseffen dat verliezen soms de bekroning is van sportiviteit als de ander beter of slimmer was of meer geluk had. Een eerlijke competitie is hoe dan ook slechts het resultaat van sportiviteit. Als dit laatste in het geding is, past het woord competitie niet meer. Er is dan sprake van een ongelijke strijd en dat is echte mannen niet waardig. Een vrouw schreef het al: vluchten kan niet meer.

Interessante artikelen

In niet 1 land in de wereld wordt de macht of de regering gevormd door arme burgers. Is dit een maatscahppelijke wetmatigheid? Gaat macht altijd gepaard met rijkdom of bezit? Ongeacht de cultuur. Als


Als oud-voetballer en iemand die in zijn hart nog steeds een liefhebber is, betreur ik het dat de voetbalcompetitie is verworden tot een budgetcompetitie. Dat klinkt in veel opmerkingen, acties en bed