Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Is een belediging een mening? Nederland is in verwarring en splitst zich op in kampen. Een mening hebben houdt een oordeel in. Dat oordeel is geen stuiver waard als iemand geen kennis van het onderwerp heeft en zo maar wat roept. Dat oordeel is ook waardeloos als het niet steunt op argumenten. En het is nog een keer zonder waarde als men anderen zonder zelf na te denken nabouwt. De vrijheid van meningsuiting veronderstelt dus het uitspreken van een oordeel over iets waarvan men enige kennis bezit en op basis van nadenken tot argumenten komt, die dit oordeel onderbouwen.

De vrijheid van oordelen is ook iedereen gegeven. De vrijheid om eigen argumenten naar voren te brengen idem dito. Die argumenten moeten dan wel een zekere zeggingskracht hebben of bewijskracht, anders valt de onderbouwing weg en verwordt het oordeel tot een loze mening van nul en gene waarde. Vanuit die argumenten komt men tot een redenering en vervolgens tot dat oordeel. Het helpt buitengewoon als die redenering een reeks van feiten herbergt en logica. Het werkt niet als men een mening fundeert met een tweede mening die aan hetzelfde euvel lijdt als de eerste. De vlieger gaat ook niet op als mythes, oncontroleerbare verhalen en fantasieën het vertrekpunt van de redenering vormen. Hoe boeiend soms ook, ze bevatten geen meningen. Mag je iemand beledigen? Strikt genomen van de wet niet. Maar in Nederland is het elastiek wel zo ongeveer uit die wet. Wie een wet zelden of nooit toepast, kan deze inderdaad beter afschaffen. Maar vooraleer men dit doet, is de vraag verstandig waarom we deze wet ooit invoerden en waardoor deze thans geen waarde meer zou hebben. De redenering dat de vrijheid van meningsuiting zo ver gaat, dat ook voortaan beledigen mag, wordt wel als argument opgevoerd.

Dit is op zich een steekhoudend argument, maar er zijn twee vervolgvragen. Eerstens: geldt dit voor elke vorm van belediging, ook ongefundeerde uitingen? Tweedens: geldt die vrijheid dan alleen in het geval van een beargumenteerde mening en aanvullend wanneer beschouwen wij iets als een mening en niet als een grove belediging. Die laatste weging komt weer terug op het hebben van argumenten voor die grove uiting? Dus belanden we nu op het punt van de vraag wat is er tegen grove uitingen. Helemaal niets. Waar staat dat je niet grof in de mond of in je uitingen mag zijn? Nergens, behalve wanneer mensen gezamenlijk besluiten en opschrijven dat er grenzen zijn. Zoals in een wet. Op grond van welk argument zou men dit doen en in het verleden dus ook gedaan hebben? Een veronderstelling als argument is dat men hier een vorm van beschaving in zag. Grof uithalen is niet beschaafd. Als we dus die wet omtrent beledigen schrappen, verwijderen we het argument dat we beschaafdheid stellen boven een ongefundeerde belediging. Als dat de conclusie is, wat is dan de grondslag om een ander diep te beledigen als we geen beschaving meer hebben op dit punt. Als die ander zich dan zou teweerstellen met de mening dat wij onbeschaafd zijn, dan is dat een gerechtvaardigde mening waarvoor goede argumenten bestaan en geen belediging. De vraag is nu teruggebracht tot “Tegen welke prijs willen wij onbeschaafd zijn? Weten we zeker, dat we die wet - onterecht naar mijn mening - nauwelijks meer toepassen en beter kunnen schrappen?

Interessante artikelen

Een groep supporters eist het vertrek van het bestuur na in hun ogen weer een pover resultaat. Zij hebben alle werkelijkheidszin verloren. het zal de harde kern wel zijn en anders de onsportieve kern.


Velen in parlement en volk verwerpen de afschaffing van de dividendbelasting voor Shell en Unilever. Wat nu als we (de Staat) voor dit bedrag hun aandelen kopen en de regering die aandelen in de staat


Misdaden begaan door asielzoekers worden in OM-rapporten weggemoffeld. Wat ook niet in alle openbaarheid wordt gemeld, is dat het in tientallen gevallen binnenvallers betreft die al zijn uitgewezen, o