Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Menselijke lichamen of hun onderdelen kunnen zich niet reproduceren. Sommige wezens wel. Die maken een kloon van zichzelf. Bij mensen en veel andere wezens is er een fusie nodig tussen de genen. Genen kunnen zich wel reproduceren, maar bij mensen en veel andere dieren is er een fusie nodig tussen genen van een mannelijke en een vrouwelijke partner. Daartoe moeten zij paren.

Zou dit proces niet aanwezig zijn, dan waren er geen mensen. Reproductie is het enige doel waarom mensen zijn ontworpen. Als mensen er zelf doelen aan toevoegen kan dit, maar dan doen zij dit door een bewust proces. Hiervoor zijn hersenen nodig. Blijkbaar van een bepaalde kwaliteit en vermogen die besloten liggen in de complexiteit van het brein. Hierin overstijgen mensen de dieren.

Dankzij de genen kan alles worden geërfd wat genetisch overdraagbaar is. Alles behalve steriliteit.

 

Evolutie als ontwikkelingsproces werkt louter door middel van reproductieve selectie. Gelovigen die een god zien als schepper van dit proces hoeven met bovenstaande redenering geen moeite te hebben. Hoe dan ook is vanaf Adam en Eva dit gang van zaken zoals beschreven.

Genen geven geen kennis door. Zij slaan wel ervaringen op. Ook het vermogen tot kennisverkrijging en –ontwikkeling. Gedrag kan wel inzicht doorgeven. Een voorbeeldfunctie vervullen. Zo doe je dit. Maar het brengt geen gegevens over waarom dit de beste manier van dien is. Leren hoe en kennis waarom verschillen.

 

Hier komt het wonder van de taal om de hoek kijken. Met taal benoemen wij iets en geven wij betekenis. Wanneer we betekenis overdragen geven we kennis dor. Taal is het ontwerp van het neurale circuit als antwoord op evolutionaire druk. Die druk is je zo te gedragen dat je overleeft. Voor overleving is nageslacht nodig en nageslacht krijg je door te paren. De redenering is volstrekt circulair.

Belangrijk is het om te bedenken dat de tijd alle voordelen erodeert. De omgeving als het om wezens gaat die ook willen voortbestaan reageert. Ga jij vooruit, dan moet om dezelfde reden die omgeving (andere wezens) ook vooruit. Dat is Alice in Wonderland, die om de omgeving voor te blijven hard loopt en vervolgens merkt dat die omgeving net zo hard meeloopt.

Dit principe heeft een sprekend voorbeeld in de wedren tussen snelheid van gazelle en jaguar. Om de jaguar te ontlopen moet de gazelle harder lopen. Zo jagen zij elkaar op. Maar de natuur heeft een tweede mogelijkheid om te overleven en dat is dat de gazelle harder loopt dan zijn medesoortgenoten. Dat kennen we als harde interne concurrentie. Er zijn dus twee opjagers: die van buitenaf en die van binnenin.

Twee processen houden je in beweging als je wilt overleven. Die wedren is er ook tussen jou en de parasieten of bacteriën. De bedreigers van buitenaf en de verdedigers van binnenin. Vandaar dat het maar goed is, dat in ons lijf miljoenen bacteriën hun leefgebied verdedigen tegen indringers en daarmee tegelijk uw lijf beveiligen. Dat is een essentieel onderdeel van uw immuunsysteem.

 

Verplaats dit hele beeld eens naar de mensenwereld. Land naast land, dictator-machthebber naast dictatormachthebber. Erdogan’s Turkse gemeenschap naast de Koerden en zij samen weer naast ISIS. En IS(IS) en zijn visie op islamitische overlevingswaarden tegenover iedereen en nu vooral het westen. Dat is de interne strijd van mensen op Moeder Aarde. We hebben geen predatoren nodig; we zijn onze eigen vijanden.

Inmiddels heeft één puberale bacterie 51 doden veroorzaakt op een Koerdisch huwelijksfeest, waardoor het lijf (Turkije) en de indringer (IS) weer in een wedloop gaan voor overleving. Het beeld is sprekend. En de rest gedraagt zich als de kudde die deze keer weer ontsnapt. De wetmatigheden die gelden in de natuurlijke wereld van seks vertellen ons een geschiedenis die vooralsnog tot ver in de toekomst actueel blijft. Dat IS nu kinderen in de strijd gooit, is een teken dat zij de strijd/wedloop aan het verliezen zijn.

Interessante artikelen

Een wat luchtiger blog deze keer. Van de week bestelde ik in een gewoon café-restaurant in de stad een kopje koffie. Dat verkleinwoord klopte inderdaad. Het was een kopje dat we kennen van een Italiaa