Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Samenleven betekent betekent niet dat je elkaar duldt en voor de rest langs elkaars heen leeft. Samenleven houdt in dat je samen optrekt, in gemeenschap activiteiten onderneemt en ook verschillen met elkaar bespreekt en tot omgangsafspraken komt.

Met orthodoxe moslims is dit vrijwel ondoenbaar en zeker met moslima’s. Ga maar na.

Het gaat mij er hierbij niet om, dat iemand er andere gewoontes of zeden op nahoudt. Het omgekeerde geldt immers ook; die ander vindt mij een vreemde snuiter. Het hangt van de grootte van die verschillen af of je het toch met elkaar kunt vinden dan wel wederzijds respect kunt betonen. Zijn die verschillen te groot, dan is er de facto geen samen-leving mogelijk.

Moslims die streng volgens de leer willen leven en van hun vrouwen eisen dat ze alleen in het openbaar verschijnen als ze gekleed gaan in de burka tasten voor mij de gelijkheid van man en vrouw aan. Ook als die echtgenotes of dochters dit uit eigen vrije wil doen. Die ongelijkheid druist in tegen Nederlandse waarden. Net zo goed als mijn gedrag in een orthodox land als bijvoorbeeld Saoedi Arabië als onwelgevoeglijk zal worden beschouwd. Maar de gevolgen van die ongelijkheid reikt veel verder in het alledaagse verkeer dan louter deze constatering.

Ik kan met die moslima geen mixdubbel spelen in het tennis. Ook niet als het maar een chador is. Met een groepje gaan zwemmen is onmogelijk. Samen skieën uitgesloten. Met zijn vieren of zessen een hapje gaan eten, vergeet het maar. Met een in een chador gestoken vrouw van een driegangenmenu genieten, zou bij mij smaak en sfeer bederven en muziek kan er tijdens het diner ook al niet worden gespeeld. Hoe moet ik converseren met iemand wier gezicht en gelaatsuitdrukking ik niet kan zien? Een zweem van ongeloof of pretlichtjes in haar ogen gaan verloren als stilzwijgende, maar srpekende uitingen van de weerslag van mijn woorden. Ik kan ook niet bemerken of een gegeven onderwerp pijnlijk is of verontrustend. Kortom een veelzeggend alfabet aan gedragstaal ontvalt ons. Samen musiceren is niet aan de orde. We verschillen te zeer van toonaard.Wat ik hiermee aangeef, is dat als het om gewone ongang gaat niet valt samen te leven.

Een halve wereld aan beleving valt weg. Hoe moeten wij dan integreren? Omgekeerd zou ik het in hun maatschappij ook niet kunnen. Ik zou er niet permanent kunnen leven en zelfs niet willen vanuit mijn opvoedng, mijn scholing en mijn persoonlijke overtuigingen.

De kloof tussen ons doen en laten is onoverbrugbaar.

Recht in de leer zijn is niet verenigbaar als die ‘leren’ tegengesteld zijn zoals een minpool vonkt met een pluspool. Juist de vaststelling hiervan getuigt van mijn respect voor de levensvisie van die ander. Juist mijn kennis van de uitgangspunten van die ander leert mij dit als een feit te aanvaarden.

De aarde is als planeet een ruimtelijke eenheid, maar dat moet niet leiden tot de conclusie dat het begrip eenheid overal op van toepassing is. . De mensheid vertegenwoordigt eenzelfde soort met een variëteit aan uiterlijke kenmerken die tevens verschillen zijn. Dat maakt het boeiend om met elkaar kennis te maken, over en weer op bezoek te gaan en van elkaar te leren. Maar dat leren houdt ook in, dat je tot de conclusie kan komen, dat niet zozeer onze wegen uiteenlopen als wel onze mentale levenstijlen. Als die worden bepaald door orthodoxie ofte wel door een onverkort vasthouden aan wat men dan noemt de ware leer, dan wonen we geestelijk niet in gescheiden huizen, maar in gescheiden werelden. We moeten niet de fout maken die ene aarde als geheel te zien en dus ook alles wat daarop leeft en beweegt. Kenmerk van die aarde is verscheidenheid. Kenmerk van de evolutie is variëteit. Uiterlijk kunnen wij mensen op elkaar lijken en ook in gedragingen en verlangens ondanks alle zichtbare verschillen, maar waar orthodoxie aan de orde is, treedt er een verschil op binnen ons denken, een onzichtbaar innnerlijk, en dat laat een onderscheid zien, dat groter is dan al die andere persoonlijke kenmerken.

Kortom het algoritme voor eenheid van denken en redeneren is nog niet geschreven.

 

Interessante artikelen

Dat woorden en begrippen in de loop van de tijd aan verandering onderhevig zijn is een gegeven van alle tijden. Van sommige woorden vind ik dit jammer. Zo’n begrip is het woord held.

 

In de oudhei


Het maakt mij altijd wat mistroostig als we schrijven over 'bedrijven die...' en dan komt er een negatieve kritiek op een gegeven gebeurtenis of industrieel gedrag. Zoals deze week speelde aangaande S


Zijn dit de drie www’s  van 2012? Meer zicht op de waarheid door de kracht van het mondiale communicatienetwerk. Wat of wie kan zich nog verschuilen?  Werkelijkheid, omdat de waarheid het goede en het