Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Grove teksten met agressieve dreigingen hebben de laatste tijd tot verschillende affaires geleid, waarbij mannen en vrouwen zich genoodzaakt voelden tijdelijk de internet-anonimiteit in te duiken. Deze digitale aanvallen waren in walchelijk tekstgebruik en dreigementen richting de ontvangers zeer vergelijkbaar met één verschil, dat haattweets tegen vrouwen ook nog eens in menig geval zeer seksueel getint waren: virtuele verkachting zogezegd.

Doorgaans betrof het tweets als antwoord op een uiting van de aangevallen personen in de media of op facebook of in blogs.

De politie en het OM treden hier schoorvoetend tegen op. Rechters komen niet verder dan een boete of een taakstraf, als het al zover komt. In het publiek ontspint zich soms ook nog eens een ergeniswekkende discussie tussen critici die schande spreken van dergelijke aanvallen en verdedigers van de twitteraars, die wijzen op het recht op de vrijheid van meningsuiting en daarbovenop ook nog eens aangeven dat de aangevallene er ook wel aanleiding toegaf.

Los van dit commentaar vanaf de twittertribune komt de vraag naar voren of reaguurders vroeger ook zo dachten en hadden willen reageren. Ingezonden brieven in de krant op dit lage niveau kenden we niet. De pers weigerde dergelijke haatreacties. Maar de anonimiteit van reacties op twitter vormt blijkbaar een uitnodiging en een vrije baan tot het spuien van vernederend gal. Wellicht speelt ook mee, dat vrouwen een renaissance beleven van emancipatie en een scherp gebekte piek in feminisme en dat een mannendeel zich gepikeerd voelt. Ten derde kan de hetze tegen de moderne man het twittergif aanwakkeren. Ik duid dan op het wegzetten van mannen onder de aanduiding van ‘boze witte mannen’. Die terminologie is een regelrechte generalisatie, een pars pro toto, waarbij slechts een deel van de mannen staat voor alle mannen. Ze wakkert de ‘tweestrijd’ aaleen maar aan.

Als er vroeger, zeg 17 jaar terug en daarvoor, zo niet werd gesproken en openbaar gereageerd wat heeft dan dit soort taalgebruik gestimuleerd? Is het ingehouden venijn, opgekropte gwaadheid, dat wijdverbreid naar buiten komt van een adres met een vals naambordje, nu dit maar te gemakkelijk kan? Of is het een gevolg van die mogelijkheid tot verschuilen achter een gefakete naam. Asociaal gedrag en een hoge mate van onbeschaafdheid omdat het een lage pakkans heeft.

We kunnen de digitale mediabestuurders oproepen om dergelijke tweets te weigeren, maar gemakkelijk zal dit niet gaan. De schofterige reactanten opsporen kan en dan geen taakstraf geven, maar een fiks aantal jaren uitsluiten van digitale contacten ofte wel van sociaal verkeer op alle media. Een intrekking van het netwerkbewijs net zoals ontzegging van de rijbevoegdheid.

Een aloude opmerking naar het slachtoffer in de zin van ‘als het je niet bevalt, zet je de knop maar uit’ lijkt mij een omkering van zaken. Dan wordt als het ware de nette gebruiker achter virtuele tralies gezet. Ik vind niet dat de goeden onder de kwaden moeten lijden. Dit is een gezegde dat getuigt van wijken en buigen. Het werkt ook niet correctief. Het omgekeerde zou moeten gelden: ‘Wie kwaad doet, digitale stilte ontmoet.’ 

Interessante artikelen

IBAN nummer; FR843000100682355G000000006

Begunstigde: BDFEFRPCCT

Kenmerk transactie: AMENDE33336222248491164

 

Ik mag aannemen dat laaggeletterden grote moeite hebben dit goed te vermelden of zelf


De glimlach van de zon

De klimaatconferentie in Parijs stemt tot enig optimisme. Er is een grote mate van overeenstemming over het gegeven, dat de wereld hard aan de slag moet. Natuurlijk bleek de ge