Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Manchester huilt. Meer dan twintig jonge mensen zijn zonder pardon weggerukt uit hun leven. 60 Anderen liggen met uiteenlopende gradaties van verwondingen in ziekenhuizen. Sommige jongelingen worden nog vermist.We noemen dit een moderne variant van terorisme.

Het is een verschijnsel van de moderne oorlog. Niet land tegen land met ergens een gevechtsterrein, zoals bij Stalingrad of de Normandische kust, maar een battle ground, waar de vijand al woont temidden van toekomstige slachtoffers. De diverse regeringen willen die consequenties nog alsmaar niet aanvaarden. Het is een regelrecht gevolg van niet geslaagde globalisatie. Anders gezegd: gobalisatie eist zijn eigen tol. Als de hele wereld door elk loopt, loopt ook alle kwaad door elkaar.

Wat mij verdriet, zijn sommige commentaren. Eén daarvan luidde: we moesten die terreuraanslagen niet zo zwaar in de pers aanzetten. De laatse 15 jaar waren er zo’n 700 doden te betreuren bij terroristische aanslagen. In de 15 jaar daarvoor waren dit er meer dan 2000 door overigens geheel andere groeperingen dan IS. Dus alle opgewondenheid hierover moesten we wat down playen. Het woord alleen al.

Wat deze commentaargever even achterwege liet, is de aanslag in Amerika waarbij meer dan 3000 doden vielen. Zijn punt was, dat de huidige terreur een grote factor minder doden opleverde dan in de periode daarvoor. We moesten dus niet zo opgewonden doen. In zijn afweging werden de twin towers en hun massale slachtoffercijfer even buiten beshouwing gelaten.

Het gaat niet om het aantal slachtoffers in de eerste plaats. Zoals we allen van mening zijn; elk slachtoffer is er één teveel. Of het nu is bij een terreuraanval, overigens vaak door enkelingen uitgevoerd, of bij een bombardement op een stad in Syrië of Irak, mensen zijn klos.

In onze relatief veilige landen kunnen we ons relatief veilig wanen. Ik heb niets aan die relativiteit. Om te beginnen kan ik morgen slachtoffer zijn. Of mijn dierbaren. En wat ik al voortdurend zie of hoor is dan anderen slachtoffer zijn en hun dierbaren. Relativiteit mag geen overweging zijn. Slachtoffers zijn nooit relatief en altijd dierbaren. Kunnen die cijferaars een keer hun niets oplossende bek houden. Statistieken zijn zielloze becijferingen. Ik zou graag willen dat onze intelligentsia zich elke minuut bezighoudt met het oplossingen van ellende en niet met statistische vergelijkingen maar met concrete oplossingen, die hiervan het gevolg zijn. Kortom: ik bid voor een statistisch kennisvermogen dat concrete oplossingen biedt. Anders is het een zinloze kennis. Mochten statistici zich verdedigingen met de opmerking dat nu uiust statistiek aangeeft hoe onlogisch of onwijs mensen zich gedragen, laat ze dan vanuit hun vaststelling alles in het werk stellen om die ander maatschappij op poten te zetten. Anders blijven zij zijliners.

 

Interessante artikelen

Benito van Sutri (11e eeuw), een devoot aanhanger van Paus Gregorius, stelde een gedragscode op voor christelijke ridders. Hij leerde hen letterlijk mores. De zeven gedragsvoorschriften, zo ben ik van


Recursieve informatie (in 180 woorden): slogans

Omdat mensen geen tijd of zin hebben om veel te lezen, omdat ze de hele dag al onafgebroken gewilde en ongewilde informatieprikkels ontvangen, onder a