Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

De tijd speelt een interessant spel met ons en wij met onze kennis binnen de verschillende tijdperiodes.

Neem het Verleden. Uit de historie van voor de geluidsopname-apparatuur kunnen we niets horen. Zien en tasten lukt wel, als we artefacten opgraven, geologische vondsten doen, geschiften lezen en op basis hiervan zaken reconstrueren. Als het om geschreven teksten gaat, kunnen we indirect ook nog wat beluisteren. In die gevallen waar het om horen zeggen gaat, want al die teksten zijn bepaald geen persoonllijke waarnemingen. Het zal duidelijk zijn, dat over verleden gebeurtenissen veel discussie mogelijk is.

Het Heden of Nu is eigenlijk ook geschiedenis, maar dan wel een heel actuele. Het Nu is een split second. Wat er de volgende seconde gebeurt, weten we in veel gevallen niet en als we er kennis van nemen is dat op hetzelfde moment alweer verleden tijd. Het Nu is al met al een supersnelle opeenvolging van stukjes gebeurtenissen. Daarom is de duur van een mensenleven iets wat we ‘in onze tijd’ noemen. Dat maakt het minder jachtig. Veel mensen doen hun best langer te leven door in de herinnering van anderen nog een tijd te bestaan. Ze laten geschriften na, krijgen standbeelden, worden nog een tijd geëerd, maar ook die legaten en herinneringen vervagen. Iemand kan ‘doorleven’ in zijn kinderen, maar bij elke voortplanting halveert de geslachtelijke nalatenschap.

Er zijn biologische wezens die veel ouder worden dan mensen, zoals schildpadden en Groenlandse walvissen. Dus het kan wel, maar hoe wij onze celconstructies zover krijgen dat wij ook 200 jaar worden of zelfs helemaal niet verouderen en verslijten is vooralsnog een spannende en ongewisse zoektocht.

De toekomst kennen we per definitie niet. Wat nog staat te gebeuren kan immers niet worden gekend. Wat niet is, valt niet te kennen. De toekomst is wel een enorme keten van waarschijnlijkheden. Dus meer of minder relatieve zekerheden. Onze wetenschap en daaruit verkregen kennis vergroten het zicht op die toekomst. Zo zal de aarde nog wel enige tijd ronddraaien (die supermeteoor buiten beschouwing gelaten) en schijnt de zon naar berekening van zijn energieverbruik naar verwachting nog wel 4 of 5 miljard jaar. En zo zijn er nog veel meer waarschijnlijkheden gezien onze kennis van de duur der dingen.

Toch is er een vorm van toekomst die we kunnen zien, maar niet in detail. De afstand speelt hierin een cruciale rol in samenhang met de lichtsnelheid. Zo zien wij bijvoorbeeld dat het sterrenbeeld Orion bestaat doordat we van deze sterren het licht kunnen zien. Dat licht is echter al tussen 800 en 1400 jaar geleden uitgezonden. De afstand speelt ons parten tegelijk met de begrensde snelheid van het licht. Wat we zien in dat licht, is het verleden. Orion zelf, zo het nog bestaat voor het mensenoog (behoudens het verbeterde ‘zicht’ met telescopen), is in het nu van ons kijken verder dan toen en omvat dus vanuit onze waarneming geredeneerd de toekomst. Alles wat ver weg ligt, is daarmee heden en toekomst tegelijk. Vandaar dat Einstein tot het ruimtetijd-continuum kwam, als aanduiding voor het fantastische dansduo ruimte en tijd (afstand en lichtsnelheid).

De mens is hiervan weer een bijzonder product (kind). Was het bij dat gebundelde punt van net voor de oerkal gebleven, dan waren wij er niet geweest. Blijft het heelal uitdijen dan gaan we het naar alle waarschijnlijkheid ook niet redden. De entropie ofwel de teloorgang van nuttig te gebruiken energie voert het heelal dan naar een warmtedood en het absolute nulpunt. Wil de mens dus tot in lengte van tijd blijven bestaan, dan zullen we op de een of andere manier en tijd en ruimte moeten overleven c.q. beheersen.

Die kennis is buitengewoon boeiend en houdt ons lekker bezig. Is hiermee onze kennis een vreemd verschijnsel in het heelal of iets dat die eigenschappen in het heelal ooit de baas wordt? Of breidt die kennis zich uit net als dat heelal, waarmee de oerknal tevens in aanleg een kennisknal blijkt. Als we alles komen te weten verslaan we ėn afstand ėn tijd en van beperkte lichtsnelheid (weetsnelheid) lijkt dan ook geen sprake meer. Het heelal, de materie en daarmee de energie keert dan terug naar zijn oorsprong. Vanuit ons perspectief en kennisvermogen is dat dan een weetpunt. Verder in de toekomst kan ik niet kijken. Let wel: naar alle waarschijnlijkheid.

Interessante artikelen

- Wat een vrolijk en kleurrijk schilderij! Wat stelt het voor?
- Het zijn zonnebloemen, geschilderd door Van Gogh.
- Duidelijk. Welke waarde geven jullie aan zo'n schilderij?
- Dat hangt ervan af, maar o


Er is geen kanaal om ongestoord informatie of een boodschap over te brengen.

 

Er is geen kanaal om subjectieve perceptie te omzeilen.

 

Er is geen kanaal dat de ontvanger waarheid garandeert.