Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Nederland is ontegenzeglijk één van de betere landen, als het gaat om primaire levensvoorzieningen als behuizing, voedsel en medische voorzieningen of een sociaal vangnet. Ook andere omstandigheden zijn verkieslijker dan elders op de wereld. In ieder geval in onze eigen ogen. Zaken zoals vrijheid van mening, van politieke keuze, van een geschakeerd nieuwsaanbod. Verder staat ons land hoog op de welvaartslijst als het inkomen per hoofd van de bevolking als graadmeter wordt gebruikt. En Nederland helpt waar het maar kan over de grenzen. En via de EU begint dit al in Europa.

En toch ontwaar ik diverse belangrijke ontwikkelingen die een schurend gevoel geven. Houden we het vol?

We vernemen al een paar jaar dat het knarst in de zorg. Te weinig handen aan bed. Te lange wachttijden voor sommige behandeling. In het onderwijs kraakt het in ten minste twee opzichten. Onderwijzers maken lange dagen, komen te weinig aan het eigenlijke lesgeven toe en worden vergeleken met andere beroepen aan de magere kant betaald. Tegelijk is er een overaanbod en eenzijdige aandacht van studenten voor zachte beroepen, zoals (marketing-) communicatie, bestuurskunde of sociale functies om wiskunde maar te ontlopen en is er een regelrecht tekort aan meer technische ambachten. Handwerk wordt als vuil werk beschouwd. Wie wil er nog arbeider worden genoemd? De PvdA voelt het letterlijk aan den lijve.

Nu weer vernemen we dat de politie onthand is. Van meer blauw op straat is het niet gekomen. Wel lezen we berichten dat Nederland er veiliger op is geworden en dat de criminaliteit afneemt, maar in hoeverre kloppen die getallen en beweringen als de politie al zogenaamde kleine criminaliteit (?) onbehandeld laat, omdat grote misdaden alle mankracht en tijd opeisen. Of schrokt de nieuwe misdaadsector die it heet, extra tijd op. Als de criminaliteit daalt, mag ik toch aannemen, dat ook grote misdrijven afnemen en er dus juist meer tijd vrijkomt voor inbraken, autodiefstallen en drugshandel. Annex vernemen wij dat de rechtbanken omkomen in het werk en dat sommige zaken jaren en jaren duren. Niet zo vreemd. Advocaten komen zelden of nooit met eigen bewijzen en feiten die de onschuld van een cliënt aantonen. De rechter vraagt nooit: 'was u erbij dan?' als zij onschuld claimen? Nee, gewiekste juristen speuren naar elke misstap van de politie tot aan een fout huisnummer toe of zogenaamde verzachtende omstandigheden, waarvan elk mens er altijd wel een paar heeft. Want wie had nu perfecte ouders/opvoeders en een rimpelloze jeugd? Weinigen toch?

De zorg, het onderwijs, ambachtslieden, de politie, het zijn stuk voor stuk redelijk fundamentele maatschappelijke sectoren. Dat blijkt wel, want heel vaak gaat het bij hulp aan het buitenland nu juist om steun in deze hoek. Laten we daar dus zuinig op zijn, heel zuinig.

Wat mij vooral opvalt, is dat ik weinig de houding in die andere, minder bedeelde landen tegenkom om aan dat kleine, edoch prettig levende, op het water bevochten deltagebied een voorbeeld te nemen. Ze kunnen onze boeken en schoollessen en zo nog wat gratis krijgen en nog in hun eigen taal ook. Nederland als exportland van leerzaamheid. De NOI om zo te zeggen. De Nederlandse OnderwijsInstellingen als vaandel en merk van onze internationale bijdrage. Dat is nog eens wat anders dan wapens. En dan krijgen ze er nog een portie pootaardappelen bij.

Interessante artikelen

Deal

Er was veel mis in de bonnetjesaffaire en de deal met Cees H. Het draaide allemaal om gebrekkige informatie of achtergehouden informatie tegenover het parlement. Ergo om communicatie. Hier en da