Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

De vernielingen, de diefstallen en het geweld in Hamburg van links-radicalen anti G20-top geeft aan dat links en rechts in dit opzicht niet van elkaar verschillen. De harde kern van linkse extremisten gedraagt zich niet anders dan die van rechtse extremisten. Beide groeperingen willen de bestaande rechtsorde via geweld uit het zadel helpen. Het beeld en de methode verschillen niet van zelfde pogingen en revolutionaire oprispingen in andere tijden. Die hardliners mengen zich met milde protestdeelnemers en misbruiken deze als schutskudde.

Dat protest richt zich tegen de zittende macht en het kapitalisme. Een bekende combinatie. Gezag en geld verkeert bijna altijd in macht. Tegenstanders willen meer zeggenschap. Dat is nu net wat die in hun ogen foute machtshebbers ook willen maar al in handen hebben en dus niet willen afstaan.

De politiekprotestanten zeggen geen macht te willen, wel een eerlijkere verdeling van welvaart en bezit. Ook dat streven is niet bepaald nieuw in de geschiedenis. De actualiteit laat zien, dat scheefgroei geen eigenschap is van een bepaalde staatsvorm of politieke keuze. Bij de afgelopen G20-top zaten landen met de meest uiteenlopende achtergronden, voorgeschiedenissen, ideologieën en culturen, maar zeker bij de grotere zijn macht en geld leidend. Vergelijk China, Rusland en Amerika en de overeenkomsten springen in het oog.

Afgezien van verwerpelijke gedragingen bezie ik deze opstandelingen en dus ook de ergste raddraaiers met meewarigheid. Denken zij nu echt de ommekeer te bewerkstelligen door deze drie grootmachten op deze manier aan te vallen? Gesteld al dat zij een koerswijziging in Duitsland zouden kunnen realiseren, dan nog trekt men zich in de genoemde landen geen ene snars van aan. Hun verzet zou epidemische vormen moeten aannemen en overslaan en als het ware door de wereld heen victorie kraaien. Stel in het nagenoeg ondenkbare geval van succes welk een massale volksuitbarsting dreigt er dan met als prangende vraag: en hoe zullen de nieuwe machtshebbers, o nee leiders, o nee ieder voor zich alle vrijheid hebbende individuelen het geheel van hun staat dan vormgeven en tot een werkzame structuur brengen in lijn met de idealen.

Tot nu toe hebben zelfs de meest vooraanstaande filosofen hiervoor geen aanvaardbaar scenario geschreven. Ook wetenschappers leverden ons nog geen logisch leiderschapsmodel, dat de nare kanten van de menselijke natuur geen kans geeft en doet verdwijnen. Hier en daar ontwaren we in hele kleine gemeenschappen of stamverbanden een samenlevingsvorm die het ideaalmodel benadert. Maar zodra de groep groter wordt dan wel aanloopt tegen een andere gebiedsbewoner slaat de vlam al snel in de pan. Het lijkt wel een wetmatigheid. Delen in kleine kring is nog wel te doen, maar in beginsel delen met iedereen vereist een gelijkheidsgen dat we blijkbaar niet hebben. Je houdt dan immers l niets over. En dat model mondigt uit in ‘allemansbezit is niemands bezit.’

Naar mijn bescheiden veronderstelling druist dit denken en handelen in tegen een natuurwet. Het zou een menselijke vorm van entropie inhouden. Absolute gelijkmatigheid verliest alle dynamiek, omdat er tussen bestanddelen geen energie(verschil) meer aanwezig is. En de mens is nu juist een constructie (product klinkt zo materieel) waardoor de kosmos zijn eigen ondergang tegengaat. Het spul wil blijven. Voor de kosmos is een zijnseindebeschikking geen optie.

Interessante artikelen

De kern van mijn betoog in de reeks Via Victoria over strategie is mijn pleidooi deze term niet te lichtvaardig te gebruiken. Niet in het algemeen en zeker niet als het om communicatie gaat. Na een ko


Het neerhalen van het Maleisische vliegtuig op vlucht MH 17 behoort tot de hoogste categorie van afgrijzen. Honderden onschuldige mensen zijn vermoord. Zij hadden niets te maken met het oorlogsconflic


Het is niet leuk, maar weglopen voor de realiteit duurt precies een week als stevige oplossingen uitblijven. Een paar actuele kwestie op een rij: Griekenland, Rusland, de studentenopstand, de positie