Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

De wereld wil graag eenheid in de zin van eensgezindheid over de hoge waarde van vrede. Geen oorlogen meer, onderling respect en eerbied voor elkaars domeinen. Dit betekent ook geen zucht naar expansie en andermans bezit. Uit deze doelen komt een zee van afspraken en overeenkomsten voort. Die maar te vaak wankel blijken en om de meest uiteenlopende redenen niet goed uitwerken. Het is bepaald geen geringe opgave.

We willen ook eenheid als het gaat om mensenrechten. Iedereen is in beginsel gelijk aan een ander, vooropgesteld dat hij of zij zich gedraagt conform de universele regels van humaniteit. Mensen hebben zo elk hun talent, maar niemand is om die reden meer dan een ander. Het ene talent komt soms beter te pas dan het andere en valt hierom te waarderen in die specifieke situatie, maar dat mag aan de slotstreep van alle talentaanspraken geen verschil opleveren.

Eenheid, eensgezindheid, gelijkwaardigheid, ze vormen eeuwenoude strevingen.

Maar nu de werkelijkheid. Er zijn minstens 5000 talen of zelfs meer volgens sommige deskundigen en misschien daarenboven zelfs wel enige duizenden meer als ook streektalen en dialecten worden meegeteld. We weten het niet precies. Het is ook niet gemakkelijk na te gaan, maar het zijn er geen tien. Bepaald geen talige eenheid derhalve.

De wereld telt 195 officieel erkende, zelfstandige landen en staten. Onze aardbol wordt bevolkt door zo’n 5000 volken of op zich staande stammen met elk hun eigen gebruiken en normen, zeg maar cultuur. Dus ook binnen landen komt een diversiteit aan groepen en stammen of sektes voor. We kunnen hoe dan ook hier niet spreken van een eenheid.

Schattingen spreken verder over 4000 religies, als men ook allerlei zijstromen, zoals met eigen opvattingen levende kerkgenootschappen meetelt.

Bijeengenomen bestaat die aardse mensengemeenschap uit vele duizenden groeperingen met hun eigen taal, hun eigen land of regio, hun eigen godsdienst en hun eigen leefstijlen met culturele uitingen van dien.

Deze diversiteit geeft al aan, dat verschillen het wereldbeeld bepalen en dat die roep om eenheid als het om vrede en onderling respect en waardering gaat een bovenmenselijk karakter heeft. Als ik een vergelijking maak met de fysica en deze reële werkelijkheid als mensfysica beschouw, dan zijn die vredesdoelen en universele waarden de metafysica. Dat wat na de realiteit komt en daarbovenuit stijgt.

Als we vinden dat we mensen in hun eigen waarde moeten laten, zeggen we met zoveel woorden dat we er geen eenheidssoep van moeten maken. De vraag is dan wel natuurlijk wat die eenheid gestalte kan of dient te geven. Willen we die eigenheid laten voortduren, dan impliceert dit dat we elkaar ook met rust moeten laten. Dus vreedzaam naast elkaar leven. Hiermee wordt integratie een uiterst moeizaam proces. Integratie en culturele of godsdienstige autonomie herbergen een tegenstrijdigheid als we integreren zien als eenwording.

Het begrip multiculturele maatschappij geeft de realiteit van een divers samengestelde gemeenschap beter weer, maar ook hiervan komen we in het leven van alledag in de vorm van incidenten al menige botsing tegen. In de aanvaarding van multiculturele diversiteit heeft elke groeperingen recht op zijn heilige (feest)dagen. Dat zijn er al met al nogal wat door het jaar heen, waarbij de atheïst degene is die meer zal verdienen omdat deze het meest van allen werkt. Zo lijkt er dan ook voor elke groep recht op een eigen schoolsysteem, wat het onderwijs weer onbetaalbaar maakt of onuitvoerbaar, want in menig klein dorp treffen we geen voldoende hoeveelheid kinderen van een gegeven groepering aan. Er zal dus veel moeten worden gereisd naar verzamelscholen. Dit is maar één voorbeeld. De cultuurverschillen zijn legio en daarmee wordt de doelmatigheid aangetast bij gebrek aan gemeenschappelijke afspraken.

Het komt mij voor dat die gewilde eenheid alleen kans van slagen heeft als we de wereldgemeenschap opnieuw opzetten. Iedere boreling heeft vanaf dag 1 dezelfde nationaliteit. Die van Aardbewoner. Elk kind leert de algemeen geldende wereldtaal en maakt kennis met de universele wetenswaardigheden als het gaat om rekenen en andere kwantitatieve gegevens, alsmede de kunst van logisch redeneren.

Ik vrees dat dit echter alleen kan worden uitgevoerd door een van bovenaf opgelegde dictatuur. Daar houd ik zelf niet van en dus kom ik knel te zitten in mijn eigen gedachtengang. Ik vraag me ondertussen wel af hoe het dan geregeld is in de hemel. Daarop kan niemand mij het antwoord geven. Hoe ziet de multiculturele hemel eruit? Van hoe het er in de hel aan toegaat, krijg ik actueel al een vrij goed beeld.

Wat ik tot nu toe ook weet, is dat het leven een multiple choice-examen is. Dat heet makkelijk te zijn en het eigen denken te begrenzen. Nou, het tegendeel is waar. Ik moet kiezen uit de meest vreemde antwoorden. En het aantal vragen maken het examen schier eindeloos. Nu begrijp ik wat men bedoelt met een leven lang leren. Ik ben een ademend lesprogramma, dat zowel zijn eigen vragen opstelt als antwoorden geeft. Het is maar goed dat ik naar school gaan leuk vind. Ik kom nooit van die basisschool af.

Interessante artikelen

Mensen scheppen een cultuur en cultuur vormt mensen. Het is een iteratief proces. Er is niet zoiets als de cultuur. Elk geheel van gedragingen, uitingen of collectieve optredens kan als een vorm van c


Weer een bank die onoirbare zaken doet. Na RABO met libor, ING met witwassen, nu ABNAMRO  met ontwijkfraude. De commerciële bank zijn niet integer en hebben blijkbaar geen protocol waarin staat: ‘Dit