Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Er is in Nederland een fikse discussie gaande over de behandeling van dieren met name als het om de voedselproductie gaat. Dat is prijzenswaardig. We zijn het er over eens dat dieren een menswaardiger bestaan verdienen. Een relatief vrij en volwaardig leven om dan aan het einde nog als brandstof voor de mensen te dienen. Probleem is we zijn met (te) veel mensen en eten te vaak vlees. Dat wil zeggen in landen waar mensen dit zich kunnen permitteren. In veel andere landen is het probleem honger en niet hoe we dieren fokken voor lekker eten. Veganisten zijn de verstgaande critici van de zucht naar dierlijk voedsel.

In de natuur is er een vorm van evenwicht. Dieren roeien elkaar niet uit op het gevaar af hun eigen voedselbron te elimineren. Vreten zijn hun prooi te overdadig, dan komt er minder beschikbaar en nemen de jagers bij gebrek aan voedsel zelf in aantal af, totdat er weer een nieuw evenwicht ontstaat. Mensen domineren en zijn ooit zo slim geworden dat zij hun prooien weten te vermenigvuldigen.

Een gek idee eigenlijk dat het in hoofdzaak gaat om eiwitten die eiwitten verorberen, aangevuld met wat mineralen en vitaminen. Buitengewoon intrigerend is het dat dit eiwitproces heeft geleid tot hersenen van onze omvang en werking. Die hersenen als product van dit proces zetten nu vragen bij dit uit zijn krachten gegroeide, onevenwichtige eetresultaat. Alsof de eiwitten hun eigen ‘levensvorm’ aan kritiek onderhevig maken.

Reflectie op het eigen handelen: een bijzondere verschijnsel van organische stof. En tevens een volslagen nieuwe vorm van het zoeken naar evenwicht. Dat geeft hoop. Evolutionair voltrekt zich deze ontwikkeling in korte tijd. Het kan derhalve niet worden beschouwd als een ingrijpend evolutionair proces dat met veel langere ontwikkelingstijden heeft te maken. Of is er sprake van een versnelling als noodzakelijke mutatie? En de uitkomst? Veel vezelrijk voedsel ter wille van de nodige calorieën aangevuld met een handjevol neurotransmitters, die in de hersenen de smaak van een lekkere biefstuk of zalmmoot oproepen.

Interessante artikelen

Soms is niets zo verraderlijk of verwarrend als het gebruik van grote getallen en percentages. Een Turkse Nederlander in Zeeland deed twee PvdA-ers opstappen. Wat zei hij? Wij moesten de gebeurtenisse


De Turkse president noemt Nederland in het conflict rond ministers die hier een campagnebijeenkomst wilden houden nazistisch en fascistisch. Er zijn nauwelijks termen mogelijk, die meer beledigend zij


De overeenkomsten tussen Clinton en Trump

 

Los van het gooi- en smijtwerk van beide presidentskandidaten waarin het lijkt of er grote verschillen zijn, kan worden geconstateerd dat er ook grote ove