Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Als het gaat om het levenseinde vind ik ons taalgebruik onlogisch of in ieder geval op een vreemde manier inconsequent. Als iemand, doorgaans hoog bejaard, het moede hoofd neerlegt, de ogen sluit en wegglijdt uit het leven dan noemen we dit een natuurlijke dood. We tekenen ervoor. Ook als een ziekte toeslaat of een vitaal orgaan er de brui aan geeft, zeggen we dat deze mens, weliswaar ongewenst, een natuurlijke dood is gestorven. Zelfs als dit einde gepaard gaat met veel pijn en lijden. Het liefst willen we dat dit ons bespaard blijft.

Is iemand het slachtoffer van een natuurramp, dan is er eveneens sprake van een natuurlijke dood. Niet gezocht, soms uiterst pijnlijk, maar toch de natuur bleek machtiger en beslist voor ons. Besluit iemand evenwel bij vol bewustzijn en verstand dat het mooi is geweest en legt dan met een zelfverkozen inslaap-poeder het hoofd voor altijd neer, dan heet het onnatuurlijk. Dat vind ik vreemd. Waarom is het nu ineens onnatuurlijk als het orgaan hersenen ermee wil stoppen. Alsof die hersenen niet tot ons lichaam behoren. Het hart, een lever en zo nog wat functionele lichaamsdelen kunnen uitvallen. Dat noemen we natuurlijk, ook al hebben we er niets over te vertellen. Doet iemand het bewust en schakelt mentaal zijn aards verblijf uit , dan beschouwen we dit als onnatuurlijk, hoewel de dood bij het leven hoort als een volslagen natuurlijk gegeven.

Niet dat we dit zomaar aanvaarden. We worden graag in draagbare gezondheid oud. Sommige mensen drinken zich dood of krijgen van het roken een ongeneeslijke ziekte, maar nog steeds heet dit een natuurlijk einde. Inmiddels begint de moderne kennis en technologie steeds meer de klassieke uitvalsfuncties van organen op te heffen. Die kunde neemt nog toe. Je halve lichaam ombouwen is dat wel natuurlijk? We doen er straks alles aan om die natuurlijke dood te ontlopen, in ieder geval uit te stellen, en het heft in eigen handen te nemen. Maar als iemand dat niet doet om te overleven maar om te sterven is het verboden. Niks heft in eigen handen.

Mensen kunnen zich voortplanten. Dat is een natuurlijk gegeven. Wanneer iemand besluit geen kinderen te maken (we noemen het ook wel beetje raar ‘kinderen te nemen’), dan kijken we de persoon er niet op aan. Dat wil zeggen niet overal. Daar kunnen goede redenen voor zijn. Bijvoorbeeld omdat de persoon uit eigen ervaring heeft geleerd dat het leven zeer onaangenaam kan uitpakken. Mensen sterven door eigen hand bij de vleet. Dat heet oorlogsgeweld. Om te overleven of in vrijheid door te leven dan wel om meer macht en bezit te verwerven zijn we bereid te met elkaar te vechten op leven en dood. De frequentie waarmee dit gebeurt, doet mij menen dat juist ook dit gedrag een natuurlijke dood veroorzaakt. Het ligt immers in onze natuur om elkaar te lijf te gaan. We doen bij tijd en wijle niet anders. Maar zo kijkt het merendeel van de mensen er niet tegenaan. Vandaar dat het streven naar harmonie en vrede hoog in het bewuste vaandel staat. Tergend langzaam vorderen we. We hebben overigens geen flauw benul hoelang het nog duurt voordat we dit ethisch hoogwaardige gedrag unaniem bereiken.

Tot op heden lukt het de mensheid nog niet die samenleving op dit gewenste peil te krijgen. Dagelijks melden kranten en andere nieuwsmedia de in mijn ogen natuurlijke oorlogsdood en de geweldsslachtoffers. Ik zou graag aan deze oneerbiedigheid tegenover het leven een einde te willen maken. Ofte wel deze vorm van een (on)natuurlijke dood – u kiest maar hoe u het noemt - moet het loodje leggen. Een zelfverkozen levenseinde in (zeer) besloten kring daarentegen, zeker na een lang en over het geheel genomen genietbaar leven, acht ik een waardig en menswaardig einde. Natuurlijk is het dat. Hoe kan iemand mij dit ontzeggen. En met welke zinnige en logische argumentatie?

Interessante artikelen

De EU-commissie informeert vooral via externe media of de nationale regeringen de burgers over het belang en de waarden van de Europese Gemeenschap. Als leiders van de grootste organisatie in dit were


Een opgedeeld of federalistisch Syrië

Als de gevechten tot een einde komen, blijft de grote vraag over of er een Syrische staat terugkeert of een nieuwe indeling van dit land. Een eeuw geleden trok h


Het was weer Troef met Trump. De Amerikaanse president zette de EU onder druk tijdens de NAVO-besprekingen. 2 Procent van het bruto binnenlands product is het minimum dat EU-lidstaten moeten uitgeven