Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Toen ik gisteren mijn Me too-blog plaatste, wist ik niet dat diezelfde avond Jan Wolkers een uur land uitgebreid op Nederland 1 zou worden besproken. Het werd voor mij een confrontatie. Zelden heb ik met zo’n korte tussentijd twee uitersten van de moraal op het scherm voorgeschoteld gekregen.

Wolkers’ biografie werd opgevoerd en daarmee het flamboyante leven van deze rokkenjager. Wolkers hield wel van de vrouwtjes, zoals we dit kleinerend noemen. Heel bewust en zonder schroom leefde hij een vrijzinnig –in dit verband een dubbelzinnig woord – kunstenaarsleven. Hij beleefde seks, schreef over erotiek onverholen en verdiende er zijn geld mee. Dat hij niet schroomde om de huwelijksmoraal ter zijde te schuiven en menigmaal vreemd ging, was bepaald geen geheim. Nota bene in een programma met de titel De Wereld Draait Door werd Wolkers bejubeld, bewonderd en benijd. Blijkbaar gelden andere maatstaven als je er op los leeft onder de noemer kunstenaar.

In deze dagen leggen op het westelijk halfrond vrouwen hun schroom af. Zij openbaren hun ervaringen met ongewenst seksueel gedrag van mannen. Hun verhalen vormen een massale aanklacht. Hun ervaringen dragen zij een leven lang mee, soms leidend tot depressiviteit en onnodig zelfbeklag. Dit moet stoppen.

Als Wolkers wordt gevierd, moeten deze vrouwen niet vreemd opkijken als andere mannen vergelijkbaar gedrag vertonen. Zij stellen toch zeker ook wat voor. Te beginnen met kerels die zich wat wanen als baas in een bedrijf, als grote regisseur, als generaal, politicus of sporttrainer. Uitmondend in de pplebeïsche categorie van Jan van der Straat, die in het openbaar vrouwen onzedelijk toeroept of zich in een overvolle bus gedraagt als een reu die elke vrouw ziet als loopse teef. Of in waanzinnig doorgevoerd salafistisch, alles overtreffend wangedrag ten aanzien van vrouwen en meisjes in de Vrijstaat Kalifaat. Het ontbrak er nog aan, dat er geen uitzending was over Trump.

Die terechte aanklacht en de vergoelijking en bewondering in het DWDD-programma laten de weerskanten van de moraal zien. Wolkers’ levensstijl mag dan misschien gekenmerkt zijn doordat hij zich niet ongewenst opdrong, maar de marges tussen een en ander zijn smal. De bron van overmatig en grensoverschrijdende gedrag wordt er niet anders van. De weg naar beschaving is geplaveid met vrouwenborsten en kinderhoofdjes.

De ongezochte confrontatie op het scherm viel mij op. Of zit ik fout in mijn kijk op de zaken? Het vertelt mij dat vrouwen nog een lange weg hebben te gaan.

Interessante artikelen

Hoewel nog steeds teveel kent Nederland relatief een laag percentage analfabeten. Maar hoe zit het met onze cijferbegrip? Voelen we ons niet langzamerhand als de Romeinse huisvader of –moeder? Over de