Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Het duurde tot 2018 voordat er een tv=programmaserie geheel werd gewijd aan wat er zoal verdiend wordt. Wat mij trof, is dat we al decennia een duidelijk beeld hebben van lerarensalarissen, loddgietersverdiensten en prostitutieinkomsten. Maar wat er zoal wordt geïnd door tv-makers en andere vermaaksmedia bleef grotendeels uit het zicht.  

In de laatste aflevering gaf Atrid Joosten prijs dat zij onder de Balkenende-norm beurde. 175.000 euro voor het zijn van presentatrice, zoals o.a. bij Twee voor Twaalf. Dat doet zij goed en niet elke dag 7 uur, maar waarom dit een ministerssalaris waard is, bleef onbediscussieerd. Zij was hierover open en transparent, maar in de commentaren viel mij dit op. Men noemde haar moedig haar inkomsten te noemen. Dat woord moedig prikkelt mij. Waarom moedig? Omdat het kritiek kan uitlokken? Blijkbaar. In reacties werd het aangevallen en verdedigd. In die verdediging komen vreemde argumenten naar voren, zoals “Veel? Waarom veel? Messi verdient wel 40 miljoen euro.”

Als je het met Messi’s salaris vergelijkt, moet je het ook met het loon van een buschauffeur vergelijken. Met vergeet waaom we spreken van de Balkenende-norm. Dat is omdat we vinden dat bij de overheid niemand meer moet verdienen dan de hoogste ambtenaar in functie. Klinkt plausibel.

Het zegt niets over inkomsten van artiesten, voetballers en tycoons. Maar moeten we vinden dat tv-presentatoren op het niveau van de minister-president moeten zitten? Of ver daar boven, zoals sommige dj’s.

Een mate van verantwoordelijkheid wordt vaak als vergoelijkend argument genoemd door verdedigers van hoge lonen. Die buschauffeur rijdt door weer en wind en ook bij gladde sneeuw met kinderen en volwassenen in zijn bus, die zijn afhankelijk van zijn stuurmanskunst en oplettendheid. Blijkbaar schatten we verantwoordelijkheid niet zo hoog in. Een agent stelt menigmaal zijn leven in de waagschaal. Heb ik van presentatoren nooit kunnen waarnemen. Journalisten daarentegen worden met regelmaat vermoord. Wat is dan die ophoogfactor?

Vooral is dat massa. Ben je bekend bij de massa of werk je bij een omroep waar massa (kijkers) telt dan stijgt je inkomen. Dat wil zeggen jouw veranrwoording voor en bijdrage aan massa(publieksvermaak of zoiets. Niet verwonderlijk dat zend- en uitgeefgemachtigden hun programma’s afstemmen opveel bekijks of gehoors. Hun product moet worden verkocht. Maar dan betekent dit ook dat de inhoud voortdurend wordt afgestemd op wat men als prijfijtelijk wil zien, lop massabereik dus. Anders gezegd die media zijn allesbehalve objectief of tweezijdig informerend. Ik zou wel eens actiegroepen en radicale minderheden hiertegen willen zien fulmineren. Dat acht ik veel relevanter dan bezwaren tegen bijvoorbeeld onveranderbare historie van eeuwen geleden. Anders moeten we over een eeuw of zo weer alle tv-persoonlijkheden uit de geschiedenisboeken schrappen. En uiteraard die krapdenkende minderheden ook.

Massa is de verdienfactor. Niet veranwoordelijkheid. In de lagere categorie van verdieners zit ook ambulancepersoneel. Die worden nota bene bij tijd en wije aangevallen. Naast verantwoordelijkheid lopen zij ook nog risico. Beste overheid, ik zou daar wat meer geld naartoe willen. Niet naar omroepen.

.

Interessante artikelen

De PvdA heeft een ledental van circa 50.000. Daarnaast zijn er – hoeveel?- een miljoen Nederlanders die het gedachtegoed van de PvdA aanhangen. Dat zijn niet per se aanhangers van Samson, of van Spekm


De troonrede sprak vooral van verbeteringen na de crisis mede door de zware bezuinigingen. Dat is op zich een feit. Als je het begrotingstekort c.q. de uitgaven die hoger zijn dan de inkomsten terugdr