Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Lijdt de politiek aan incontinentie of aan bewuste openbaring dat eufemistisch als lekken wordt aangeduid? Ik denk beide. Deels komen zaken die als vertrouwelijk waren bestempeld naar buiten door een onbekende klokkenluider uit een of andere vorm van frustratie. Steevast stelt men een onderzoek in. Zelden horen we de uitslag. Anderdeels lijkt het op bewuste lekkerij.

De politiek handelt net als dieren in dit laatste geval.. Met hun urine geven zij hun territorium aan, als de formele openbaarheid hun positie onvoldoende toont. Dan weet u vast dat wij als partij er zo over denken. ook wordt het gehanteerd  als het oplaten van balonnetjes. Pretesten heet het dan. Vertrouwelijkheid is een groot goed. Ga uzelf en persoonlijke familiesfeer maar na. Maar wat als je je plas op moeten houden, terwijl je blaas op barsten staat. Dan zoek je een liefst ontraceerbare weg om de bom te laten barsten of de blaas te verlichten.

Er wordt derhalve profijt verwacht door de afspraak van vertrouwelijkheid te schaden. Binnen een poltieke cultuur die het van vertrouwen zegt te moeten hebben, vormt lekkerij een zelfinfecterend gif. Zo komt dat vertrouwen er nooit, zal de burger redeneren. De leidende elite houdt zich niet eens aan het hoogste gebod: spreek met één stem. Want dat is de kern van overeenstemming. Gezien die menselijke blaasperikelen is snelle openheid ter voorkoming ongepaste voorsrpong geboden. Kortom in de mode van de politiek horen geen ritsen. Politiek hoort open en bloot te zijn.

In Nederland is er momenteel een tekort aan loodgieters. De politiek kampt al jaren met dat probleem. Dat heb je als je de ambachtsschool afschaft en iedereen goed handwerk liefst verruilt voor gepraat over dat handwerk. Zo wordt ‘geen woorden maar daden’ vanzelf ‘geen daden, vooral woorden.’ Het is in feite onjuist taalgebruik om dit manipulatie te noemen. 

Interessante artikelen