Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Een Omnivoor ben ik als het om lezen gaat. Een veellezer. Kranten, informatieve tijdschriften, maar vooral boeken met in de laatste decennia een voorkeur voor non-fictie en wetenschappelijke uitgaven. Wat ben ik daar wijzer van geworden? Als wijzer inhoudt meer weten, dan klopt dit. Wijzer in de zin van financieel beter gaat daarentegen niet op. Mijn kennis was niet origineel.

Veel kennis is van betrekkelijke waarde. Zo weet ik dat een muur uit atomen bestaat en dat atomen vooral bestaan uit veel ruimte. Dit geldt ook voor mijn eigen lijf: miljarden atomen met allemaal meer niks (ruimte dus) dan materiële substantie. En toch kan ik niet door die muur lopen. Neutrino’s doorkruisen echter elk moment met miljarden de wereld van dingen en ook onze lichamen alsof het spul niet bestaat. Intrigerend, die wetenschap pijnigt de hersenen, maar in de alledaagse praktijk heb ik er niet zoveel aan. Ook als ik het een ander vertel, is de reactie ontnuchterend: “ik wist dat niet, maar dat ik niet door muren heen kan lopen, had ik al ervaren. Soms loop ik tegen een muur op die ik niet eens kan zien.”

Zo kunnen we tegenwoordig ook lezen, dat elk glas alcohol een miljoen hersencellen doet afsterven. Sommige mensen wisten niet eens dat zij er zoveel hadden. Die enorme massa cellen kenden hun eigen tegenstander niet. De hoofdpijn de andere ochtend na de dranklustige avond vormt een niet goed begrepen signaal.

Inmiddels is het minderen van vlees eten in opkomst. Niet dat het ons zozeer schaadt, maar wel de dieren en zeker hoe we die fokken en slachten. Van ons eigen vlees hadden we al afscheid genomen. We zijn gestopt met kannibaliseren. Het zou ook wel gek zijn als we moesten aanbevelen mer kinderen te nemen omdat het vlees opraakte. Zodra wezens evenwel vier poten hebben, twee vleugels of vinnen kent onze trek geen grenzen. Het zijn nu onze hersenen die vraagtekens plaatsen bij al dit gefok en geslacht, hoewel de biologische natuur laat zien dat eten of gegeten worden een noodzakelijk gedrag is in de wet van voortleven. Sommige dieren en een minderheid van mensen houden het bij planten, maar dat komt omdat onze kennis nog niet zover reikt, dat we weten dat ook bijvoorbeeld gras maaien door sprieten niet wordt geambieerd.

Maar die hebben geen zenuwen of hersenen is het verweer. Daar heeft het veel van weg, maar wij zouden her risico niet moeten nemen en onze eetlust eigenlijk moeten beperken tot atomen of fotonen van niet biologische aard. Zonnestralen slikken met wat water, zuurstof en mineralen, zoals bomen dit doen, maar dan met koolstof. En die hebben geeneens hersenen en lezen ook niet veel. Wat lezen leert, is vooral dat er nog veel te leren valt. Onze hersenen zijn zo ontwikkeld, dat we kunnen praten en horen en zien. Letters, woorden, zinnen zijn onze zelfgezaaide duurzame voedselbron. Onze zintuigen zijn egocentrisch en dienen de trek in energie die tot denken en weten leidt. Is kennis dan onze echte bron van bestaan? Als we dit beseffen, kun je niet genoeg lezen.

Interessante artikelen

Deal

Er was veel mis in de bonnetjesaffaire en de deal met Cees H. Het draaide allemaal om gebrekkige informatie of achtergehouden informatie tegenover het parlement. Ergo om communicatie. Hier en da


V: Wat is de waarde van een topschilderij?
A: Al gauw enige tonnen, maar het kan ook 10 miljoen of 100 miljoen zijn.
V: Waarom?
A: Een schilderij is uniek en wordt prachtig gevonden. De waarde kan stijge