Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Het Eurovisie Songfestival is een modern voorbeeld van vervaging van een objectief te beoordelen ‘wedstrijd.’

  1. Het is een landencompetitie maar van welk gebied je een deelnemer kunt zijn staat niet erg vast. In ieder geval niet per se van Europa met deelnemers uit de Kaukasus, het Midden-Oosten Klein-Azië en Australië.
  2. De stemming is allesbehalve neutraal. Landen uit dezelfde regio laten zien dat de bewoners op elkaars buren stemmen.
  3. Ik ben niet muzikaal en zou niet weten hoe ik vijf vikingen muzikaal moet vergelijken met een schaars geklede sexbom of een ingetogen zangeres.
  4. Chauvinisme viert hoogtij. Zo stemmen de meeste Turken in Duitsland altijd op de Turkse deelnemer.
  5. Halve finales zijn voorrondes, maar een viertal landen koopt zijn finale plaats rechtstreeks. Voor geld is inderdaad blijkbaar alles te koop.
  6. Verstilde liedjes competeren met wilde rock. De toch al moeilijk te vergelijken kwaliteit of muzikale schoonheid verdwijnt in regelrechte voorkeur.
  7. Van sommige liedjes komt de tekst van een schrijver uit één land, de componist uit een ander, de choreograaf uit een derde. De bijdrage is een amalgaam.
  8. Sommige deelnemers zingen in hun moerstaal, anderen verkiezen het engels als uniforme verpakkingstaal.

Al met al zijn de drie avonden als vermakelijk te typeren en onschuldig. Beter zo competeren dan met het bombardementsgeroffel van oorlogen. Als zoektocht naar muzikale kwaliteit loopt de stemming een onnavolgbaar pad af. Als voorbeeld van een grillige wereld is het kaleidoscopisch. Wie het allemaal prut vindt, pakt een boek of zet zijn eigen voorkeursmuziek op. Misschien moeten we wel concluderen, dat muziek, als niet iedereen hetzelfde lied zingt of stuk speelt, onvermijdelijk zeer persoonsgebonden is. Sommige ervaringen zijn puur individueel. Smaken verschillen nu eenmaal. Als er maar ruimte blijft voor die individuele beleving.

Interessante artikelen

“ Er gaat geen cent meer naar Griekenland.” Rutte’s verkiezingsbelofte en daarmee de belofte van de hele VVD in 2012. Nederland staat nu voor 5 miljard garant. Dat is nogal een verschil. Toegegeven, d


De kwaliteit van het zingen is niet langer de essentie van het songfestival. Ook hier hebben marktwerking, techniek en politiek een nare invloed. Die kwaliteit berust bij vier componenten: een goede o