Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Van een Koude Oorlog II is, naar sommige experts zeggen, nog geen sprake in het Oekraiense conflict. Er woedt wel onmiskenbaar een informatie-propagandaoorlog. Voor communicatoren en studenten Communicatie is dit, hoe triest ook, voer voor studie of in ieder geval voor nauwlettende beschouwing. Ook voor wie geïnteresseerd is in het verloop van de woordenslag en het gevecht om geloofwaardigheid als ‘neutrale’ informatie-toeschouwer (NIT-er) is er dagelijkse hoofdpijnkost.

Er zijn tenminste vijf partijen, die een hoofdrol spelen in dit drama. Om te beginnen de Oekraïense regering en de separatisten die een vechtende afscheidingsbeweging zijn. Vervolgens de grootmachten Rusland en Amerika en pal daarachter de EU, die met –niet negatief bedoeld – verschillende monden spreekt als het om de toonhoogte gaat.

Experts vanuit diverse disciplines laten in de media hun licht schijnen over de informatiestromen, maar ook zij hebben geen leugendetector tot hun beschikking of een echtheidsmeter. Het blijft gissen naar de ware bedoelingen en feiten. Journalisten en correspondenten ter plekke doen hun uiterste best, maar ook uit die tientallen berichtgevers komt een verwarrende hoeveelheid analyses en veronderstellingen naar voren.

Amerika, EU en Rusland hebben deze week wat mij betreft de verwarring nog weer vergroot. Oordeel zelf. Rusland bouwt een troepenmacht op aan de grens met Oekraïne. Poetin rechtvaardigt dit door te zeggen dat hij een humanitaire ingreep overweegt. Dit ligt in lijn met eerdere uitspraken, waarin hij de Russische bevolking en de wereld aanzegde de belangen en veiligheid van Russen waar dan ook in de wereld te beschermen. Amerika en de EU geloven niet in dat humanitaire etiket en versterken hun militaire aanwezigheid op de oostflank van de EU. Zij willen dat Rusland rechtsomkeert maakt.

In Irak verkeren 30 tot 40.000 duizend Yezidi’s in doodsnood. Door honger en uitputting in een bergachtig landschap, waarheen zij vluchtten, omdat ISIS-strijders uit geloofsovertuiging deze meer christelijke gelovigen, dreigen om te brengen. De Yezidi’s vragen om steun. De Irakese regering ook. Amerika stuurt vliegtuigen die ISIS- kampementen en troepen bombarderen of raketteren. Dit gebeurt onder de noemer van humanitaire hulp. Obama heeft ook gezegd dat hij Amerikaanse burgers op deze wijze wenst te beschermen.

Conclusie: Obama en Poetin gebruiken dezelfde verbale dekmantel of niet als ze het menen. Poetin’s troepen zijn Oekraïne, een ander land, nog niet binnen gevallen. Obama’s piloten zijn wel al een ander land binnengevlogen en gebruiken openlijk geweld, maar mede opverzoek van de regering aldaar. Die regering en Amerika willen overigens van de president van Irak af.

De NIT-er zit nu met de vraag “mag de een wel, wat de ander wordt ontzegd.” Er zijn verschillen, maar zijn die groot genoeg om militair geweld te rechtvaardigen. In beide gevallen vragen burgers om hulp. Bij humanitaire hulp ben ik altijd geneigd te denken aan dokters en verpleegkundigen of voedseldistributeurs. Dat is blijkbaar een verouderde gedachte.

Wat de informatieslag mij al wel heeft duidelijk gemaakt, is dat ik, naarmate de informatie toeneemt, een steeds grotere NITwit wordt.

Interessante artikelen

Het heeft er veel van weg, dat een aantal maatschappelijke situaties aan het einde van hun levensfase komt. Waardoor  precies, weet ik niet, maar de groeiende mondigheid door toegenomen scholing en in


Aan nieuwe media kennen we inmiddels toepassingen als Facebook, Twitter, Whatsapp, Instagram, Linked-in, Games, Webcare, Snapchat.

Op congressen en workshops wordt regelmatig besproken hoe hiermee om