Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Als tussendoortje in de reeks Via Victoria over strategie, deze actuele flits. (Morgen verschijnt artikel 3 in de serie:welke strategieën zijn er zoal?)

 

Carolien Roelants, Midden-Oosten expert, schreef in haar column voor NRC-Handelsblad op 8 september jl. over de (niet)-strategie van Obama tegen de kalief. Die niet-strategie is een term die de Amerikaanse president zelf gebruikte. Wat bedoelde hij hiermee? Obama verklaarde: ‘ Er staat een coalitie klaar om de islamitische staat af te breken en uiteindelijk te verslaan, zoals we achter Al Qaeda zijn aangegaan. ‘

Verder werd meegedeeld, dat er over grondtroepen niet wordt gedacht, wel aan luchtaanvallen, die inmiddels al veelvuldig zijn uitgevoerd. Verslaan is krijgstaal, maar het verkondigen van je plannen behoort niet bij een strategische aanpak. Vandaar Obama’s woordkeuze: de niet-strategie. Hij houdt niets geheim.

Tot zover klopt het. Amerika geeft alleen het doel aan en benoemt de middelen. Tenzij het een misleiding betreft en er wel degelijk een strategie achter verscholen zit en deze uitspraken slechts bedoelen zand in de ogen te strooien van de IS-beweging. Dat zullen we pas na verloop van tijd te weten komen of kunnen vaststellen. Namelijk als het inderdaad blijft bij deze aanpak. Strikt genomen weten de burger nu nog niet of er strategisch wordt gehandeld of dat gewoon de categorie ‘zo pakken we het aan’ geldt.

Als we dit als voorbeeld nemen, zou er een verschil zijn tussen een communicatiestrategie en een communicatieaanpak. Een communicatiestrategie laat dan het achterste van de tong niet zien. Wie zegt zijn doelgroep of klant met open vizier tegemoet te treden en naar een dialoog en reciprociteit te streven, maar tegelijk aangeeft dat onder de paraplu van een communicatiestrategie te doen, is dan niet duidelijk en zou op deze manier zijn doelgroep aan het twijfelen kunnen brengen over de ware bedoelingen. Waarom? Omdat die attente burger maar al te vaak voorbeelden tegenkomt van dat dubbelspel of die verborgen speelkaart. Wat ik zelf denk? Als er coalitieafspraken zijn gemaakt tussen Amerika en andere landen over de aanpak van het IS-probleem, kan ik mij niet goed voorstellen, dat in dat overleg de vraag ‘En wat als dit niet afdoende blijkt?’ niet aan de orde is geweest. Wat Amerika en coalitiegenoten vooralsnog gaan doen, is meegedeeld. Is dat echter ook alles wat men besproken en besloten heeft?

Interessante artikelen

Mijn vorige blog is meer dan ooit doorgemaild. Dank u wel. Zij ging over de bankierseed die alle bankmedewerkers nu moeten afleggen. Die eed is mooi, goed en nietszeggend. Het spijt mij. U kent de men


Mensen vluchten voor hun leven. Ze laten huis en haard achter en zoeken een veilig heenkomen. Voor zichzelf en voor kinderen. Ze hopen dat andere landen bereid zijn hen te ontvangen en te huisvesten.


Is het zogenoemde strategische stemmen wel strategisch? Het is een vlot gevonden aanduiding van onderzoeksbureaus. Alom overgenomen door de journalistiek en vervolgens de politici zelf. Een ontleding