Warnercommunicatie

"Non nobis tantum nati"

Mensen scheppen een cultuur en cultuur vormt mensen. Het is een iteratief proces. Er is niet zoiets als de cultuur. Elk geheel van gedragingen, uitingen of collectieve optredens kan als een vorm van cultuur worden omschreven. Zo doen we dit hier? Cultuur kent tradities zowel als voortschrijdende ontwikkelingen. Het cultuurvormende proces kent vier onderling verbonden niveaus:

- de individuele persoonlijkheden (hoe iemand denkt, voelt en doet);
- het praktijkgedrag en de producten die hieruit voortkomen;
- de maatschappelijke instellingen, zoals onderwijs, regeringsvormen en wetgeving;
- de ideeën over wat goed of kwaad, menselijk of inhumaan is.

De grenzen tussen deze niveaus zijn vloeiend en vaak zitten ze vol met wormgaten, waardoor personen heel snel van het ene niveau naar het andere kunnen bewegen.
Culturen komen voor op macroniveau, een land- of volkscultuur, op mesoniveau zoals een verenigings- of sectorcultuur en op microniveau, zoals familie, beroep, genrekeuze.

Alle aspecten in een gegeven situatie dragen bij aan het Mozaïsche complex van cultuurcomponenten, zodat het nauwelijks zinvol is om 'de cultuur' van iets de schuld te geven. Die meervoudige samenstelling leidt ertoe, dat elke discipline of groep een gegeven gebeurtenis geneigd is uit te leggen op zijn, aan de eigen zienswijze gebonden manier. Daarbij komt dat de meeste mensen zichzelf als een standaardpersoon te zien. In het wij-zij-denken zijn zij het die anders zijn. Dit sluit aan bij een ander psychologisch gegeven, dat het die ander is die fout is of ongewoon gedrag vertoont. Zelfkritiek is niet de sterkste kant van mensen. De sociologische kant van de zaak is dat dit gedrag ook de stam verdedigt. Er sluimeren, maar soms onheilspellend extravert, primitieve, biologische aspecten in die opstelling.

Met al deze factoren dient een communicator op de hoogte te zijn en met de werking van het complex. Het betekent tevens dat we in ons vakgebied voorzichtig moeten zijn met het accepteren van opdrachten, die een cultuurverandering op korte termijn als resultaat tot stand moeten brengen. Van korte termijn kan al helemaal geen sprake zijn gezien de diep gewortelde cultuurcomponenten. Van een gemakkelijke opgave kan ook niet worden gesproken vanwege de onvermijdelijke groepsculturen in een grote organisatie of gemeenschap. En op een vlotte individuele medewerking mag zeker niet massaal worden gerekend, omdat juist een cultuurverandering zekerheden aantast en daarmee het eigenbelang en de eigen bestaansvoorwaarden.

Interessante artikelen

De wereld wil graag eenheid in de zin van eensgezindheid over de hoge waarde van vrede. Geen oorlogen meer, onderling respect en eerbied voor elkaars domeinen. Dit betekent ook geen zucht naar expansi


Een veiligheidsman speelde vertrouwelijke informatie toe aan een criminele organisatie. We lazen dit eerder. Het betrof toen een politieagent. En deze twee gevallen stonden niet op zich. Informatie he